14. ධම්මිකසුත්තං

එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. අථ ඛො ධම්මිකො උපාසකො පඤ්චහි උපාසකසතෙහි සද්ධිං යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නො ඛො ධම්මිකො උපාසකො භගවන්තං ගාථාහි අජ්ඣභාසි –

378. ‘‘පුච්ඡාමි තං ගොතම භූරිපඤ්ඤ, කථංකරො සාවකො සාධු හොති;

යො වා අගාරා අනගාරමෙති, අගාරිනො වා පනුපාසකාසෙ.

379. ‘‘තුවඤ්හි ලොකස්ස සදෙවකස්ස, ගතිං පජානාසි පරායණඤ්ච;

න චත්ථි තුල්‍යො නිපුණත්ථදස්සී, තුවඤ්හි බුද්ධං පවරං වදන්ති.

380. ‘‘සබ්බං තුවං ඤාණමවෙච්ච ධම්මං, පකාසෙසි සත්තෙ අනුකම්පමානො;

විවට්ටච්ඡදොසි සමන්තචක්ඛු, විරොචසි විමලො සබ්බලොකෙ.

381. ‘‘ආගඤ්ඡි තෙ සන්තිකෙ නාගරාජා, එරාවණො නාම ජිනොති සුත්වා;

සොපි තයා මන්තයිත්වාජ්ඣගමා, සාධූති සුත්වාන පතීතරූපො.

382. ‘‘රාජාපි තං වෙස්සවණො කුවෙරො, උපෙති ධම්මං පරිපුච්ඡමානො;

තස්සාපි ත්වං පුච්ඡිතො බ්‍රූසි ධීර, සො චාපි සුත්වාන පතීතරූපො.

383. ‘‘යෙ කෙචිමෙ තිත්ථියා වාදසීලා, ආජීවකා වා යදි වා නිගණ්ඨා;

පඤ්ඤාය තං නාතිතරන්ති සබ්බෙ, ඨිතො වජන්තං විය සීඝගාමිං.

384. ‘‘යෙ කෙචිමෙ බ්‍රාහ්මණා වාදසීලා, වුද්ධා චාපි බ්‍රාහ්මණා සන්ති කෙචි;

සබ්බෙ තයි අත්ථබද්ධා භවන්ති, යෙ චාපි අඤ්ඤෙ වාදිනො මඤ්ඤමානා.

385. ‘‘අයඤ්හි ධම්මො නිපුණො සුඛො ච, යොයං තයා භගවා සුප්පවුත්තො;

තමෙව සබ්බෙපි [සබ්බෙ මයං (ස්‍යා.)] සුස්සූසමානා, තං නො වද පුච්ඡිතො බුද්ධසෙට්ඨ.

386. ‘‘සබ්බෙපි මෙ භික්ඛවො සන්නිසින්නා, උපාසකා චාපි තථෙව සොතුං;

සුණන්තු ධම්මං විමලෙනානුබුද්ධං, සුභාසිතං වාසවස්සෙව දෙවා’’.

387. ‘‘සුණාථ මෙ භික්ඛවො සාවයාමි වො, ධම්මං ධුතං තඤ්ච චරාථ සබ්බෙ;

ඉරියාපථං පබ්බජිතානුලොමිකං, සෙවෙථ නං අත්ථදසො මුතීමා.

388. ‘‘නො වෙ විකාලෙ විචරෙය්‍ය භික්ඛු, ගාමෙ ච පිණ්ඩාය චරෙය්‍ය කාලෙ;

අකාලචාරිඤ්හි සජන්ති සඞ්ගා, තස්මා විකාලෙ න චරන්ති බුද්ධා.

389. ‘‘රූපා ච සද්දා ච රසා ච ගන්ධා, ඵස්සා ච යෙ සම්මදයන්ති සත්තෙ;

එතෙසු ධම්මෙසු විනෙය්‍ය ඡන්දං, කාලෙන සො පවිසෙ පාතරාසං.

390. ‘‘පිණ්ඩඤ්ච භික්ඛු සමයෙන ලද්ධා, එකො පටික්කම්ම රහො නිසීදෙ;

අජ්ඣත්තචින්තී න මනො බහිද්ධා, නිච්ඡාරයෙ සඞ්ගහිතත්තභාවො.

391. ‘‘සචෙපි සො සල්ලපෙ සාවකෙන, අඤ්ඤෙන වා කෙනචි භික්ඛුනා වා;

ධම්මං පණීතං තමුදාහරෙය්‍ය, න පෙසුණං නොපි පරූපවාදං.

392. ‘‘වාදඤ්හි එකෙ පටිසෙනියන්ති, න තෙ පසංසාම පරිත්තපඤ්ඤෙ;

තතො තතො නෙ පසජන්ති සඞ්ගා, චිත්තඤ්හි තෙ තත්ථ ගමෙන්ති දූරෙ.

393. ‘‘පිණ්ඩං විහාරං සයනාසනඤ්ච, ආපඤ්ච සඞ්ඝාටිරජූපවාහනං;

සුත්වාන ධම්මං සුගතෙන දෙසිතං, සඞ්ඛාය සෙවෙ වරපඤ්ඤසාවකො.

394. ‘‘තස්මා හි පිණ්ඩෙ සයනාසනෙ ච, ආපෙ ච සඞ්ඝාටිරජූපවාහනෙ;

එතෙසු ධම්මෙසු අනූපලිත්තො, භික්ඛු යථා පොක්ඛරෙ වාරිබින්දු.

395. ‘‘ගහට්ඨවත්තං පන වො වදාමි, යථාකරො සාවකො සාධු හොති;

න හෙස [න හෙසො (සී.)] ලබ්භා සපරිග්ගහෙන, ඵස්සෙතුං යො කෙවලො භික්ඛුධම්මො.

396. ‘‘පාණං න හනෙ [න හානෙ (සී.)] න ච ඝාතයෙය්‍ය, න චානුජඤ්ඤා හනතං පරෙසං;

සබ්බෙසු භූතෙසු නිධාය දණ්ඩං, යෙ ථාවරා යෙ ච තසා සන්ති [තසන්ති (සී. පී.)] ලොකෙ.

397. ‘‘තතො අදින්නං පරිවජ්ජයෙය්‍ය, කිඤ්චි ක්වචි සාවකො බුජ්ඣමානො;

න හාරයෙ හරතං නානුජඤ්ඤා, සබ්බං අදින්නං පරිවජ්ජයෙය්‍ය.

398. ‘‘අබ්‍රහ්මචරියං පරිවජ්ජයෙය්‍ය, අඞ්ගාරකාසුං ජලිතංව විඤ්ඤූ;

අසම්භුණන්තො පන බ්‍රහ්මචරියං, පරස්ස දාරං න අතික්කමෙය්‍ය.

399. ‘‘සභග්ගතො වා පරිසග්ගතො වා, එකස්ස වෙකො [චෙතො (සී. ස්‍යා.)] න මුසා භණෙය්‍ය;

න භාණයෙ භණතං නානුජඤ්ඤා, සබ්බං අභූතං පරිවජ්ජයෙය්‍ය.

400. ‘‘මජ්ජඤ්ච පානං න සමාචරෙය්‍ය, ධම්මං ඉමං රොචයෙ යො ගහට්ඨො;

න පායයෙ පිවතං නානුජඤ්ඤා, උම්මාදනන්තං ඉති නං විදිත්වා.

401. ‘‘මදා හි පාපානි කරොන්ති බාලා, කාරෙන්ති චඤ්ඤෙපි ජනෙ පමත්තෙ;

එතං අපුඤ්ඤායතනං විවජ්ජයෙ, උම්මාදනං මොහනං බාලකන්තං.

402. ‘‘පාණං න හනෙ න චාදින්නමාදියෙ, මුසා න භාසෙ න ච මජ්ජපො සියා;

අබ්‍රහ්මචරියා විරමෙය්‍ය මෙථුනා, රත්තිං න භුඤ්ජෙය්‍ය විකාලභොජනං.

403. ‘‘මාලං න ධාරෙ න ච ගන්ධමාචරෙ, මඤ්චෙ ඡමායං ව සයෙථ සන්ථතෙ;

එතඤ්හි අට්ඨඞ්ගිකමාහුපොසථං, බුද්ධෙන දුක්ඛන්තගුනා පකාසිතං.

404. ‘‘තතො ච පක්ඛස්සුපවස්සුපොසථං, චාතුද්දසිං පඤ්චදසිඤ්ච අට්ඨමිං;

පාටිහාරියපක්ඛඤ්ච පසන්නමානසො, අට්ඨඞ්ගුපෙතං සුසමත්තරූපං.

405. ‘‘තතො ච පාතො උපවුත්ථුපොසථො, අන්නෙන පානෙන ච භික්ඛුසඞ්ඝං;

පසන්නචිත්තො අනුමොදමානො, යථාරහං සංවිභජෙථ විඤ්ඤූ.

406. ‘‘ධම්මෙන මාතාපිතරො භරෙය්‍ය, පයොජයෙ ධම්මිකං සො වණිජ්ජං;

එතං ගිහී වත්තයමප්පමත්තො, සයම්පභෙ නාම උපෙති දෙවෙ’’ති.

ධම්මිකසුත්තං චුද්දසමං නිට්ඨිතං.

චූළවග්ගො දුතියො නිට්ඨිතො.