1. පථවීඅඞ්ගපඤ්හො

1. ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, ‘පථවියා පඤ්ච අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’ති යං වදෙසි, කතමානි තානි පඤ්ච අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’’ති? ‘‘යථා, මහාරාජ, පථවී ඉට්ඨානිට්ඨානි කප්පූරාගරුතගරචන්දනකුඞ්කුමාදීනි ආකිරන්තෙපි පිත්තසෙම්හපුබ්බරුහිරසෙදමෙදඛෙළසිඞ්ඝාණිකලසික- මුත්තකරීසාදීනි ආකිරන්තෙපි තාදිසා යෙව, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන ඉට්ඨානිට්ඨෙ ලාභාලාභෙ යසායසෙ නින්දාපසංසාය සුඛදුක්ඛෙ සබ්බත්ථ තාදිනා යෙව භවිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, පථවියා පඨමං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, පථවී මණ්ඩනවිභූසනාපගතා සකගන්ධපරිභාවිතා, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන විභූසනාපගතෙන සකසීලගන්ධපරිභාවිතෙන භවිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, පථවියා දුතියං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, පථවී නිරන්තරා අඛණ්ඩච්ඡිද්දා අසුසිරා බහලා ඝනා විත්ථිණ්ණා, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන නිරන්තරමඛණ්ඩච්ඡිද්දමසුසිරබහලඝනවිත්ථිණ්ණසීලෙන භවිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, පථවියා තතියං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, පථවී ගාමනිගමනගරජනපදරුක්ඛපබ්බතනදීතළාකපොක්ඛරණීමිගපක්ඛිමනුජනරනාරිගණං ධාරෙන්තීපි අකිලාසු හොති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන ඔවදන්තෙනපි අනුසාසන්තෙනපි විඤ්ඤාපෙන්තෙනපි සන්දස්සෙන්තෙනපි සමාදපෙන්තෙනපි සමුත්තෙජෙන්තෙනපි සම්පහංසෙන්තෙනපි ධම්මදෙසනාසු අකිලාසුනා භවිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, පථවියා චතුත්ථං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, පථවී අනුනයප්පටිඝවිප්පමුත්තා, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන අනුනයප්පටිඝවිප්පමුත්තෙන පථවිසමෙන චෙතසා විහරිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, පථවියා පඤ්චමං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං. භාසිතම්පෙතං, මහාරාජ, උපාසිකාය චූළසුභද්දාය සකසමණෙ පරිකිත්තයමානාය –

‘‘‘එකඤ්චෙ බාහං වාසියා, තච්ඡෙ කුපිතමානසා [කුපිතමානසො (ක.)];

එකඤ්චෙබාහං ගන්ධෙන, ආලිම්පෙය්‍ය පමොදිතා [පමොදිතො (ක.)].

‘‘‘අමුස්මිං පටිඝො නත්ථි, රාගො අස්මිං න විජ්ජති;

පථවීසමචිත්තා තෙ, තාදිසා සමණා මමා’’’ති.

පථවීඅඞ්ගපඤ්හො පඨමො.