2. ආපඞ්ගපඤ්හො

2. ‘‘භන්තෙ නාගසෙන, ‘ආපස්ස පඤ්ච අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’ති යං වදෙසි, කතමානි තානි පඤ්ච අඞ්ගානි ගහෙතබ්බානී’’ති? ‘‘යථා, මහාරාජ, ආපො සුසණ්ඨිතමකම්පිතමලුළිතසභාවපරිසුද්ධො, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන කුහනලපනනෙමිත්තකනිප්පෙසිකතං අපනෙත්වා සුසණ්ඨිතමකම්පිතමලුළිතසභාවපරිසුද්ධාචාරෙන භවිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, ආපස්ස පඨමං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, ආපො සීතලසභාවසණ්ඨිතො, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන සබ්බසත්තෙසු ඛන්තිමෙත්තානුද්දයසම්පන්නෙන හිතෙසිනා අනුකම්පකෙන භවිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, ආපස්ස දුතියං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, ආපො අසුචිං සුචිං කරොති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන ගාමෙ වා අරඤ්ඤෙ වා උපජ්ඣායෙ උපජ්ඣායමත්තෙසු ආචරියෙ ආචරියමත්තෙසු සබ්බත්ථ අනධිකරණෙන භවිතබ්බං අනවසෙසකාරිනා. ඉදං, මහාරාජ, ආපස්ස තතියං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, ආපො බහුජනපත්ථිතො, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන අප්පිච්ඡසන්තුට්ඨපවිවිත්තපටිසල්ලානෙන සතතං සබ්බලොකමභිපත්ථිතෙන භවිතබ්බං. ඉදං, මහාරාජ, ආපස්ස චතුත්ථං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං.

‘‘පුන චපරං, මහාරාජ, ආපො න කස්සචි අහිතමුපදහති, එවමෙව ඛො, මහාරාජ, යොගිනා යොගාවචරෙන පරභණ්ඩනකලහවිග්ගහවිවාදරිත්තජ්ඣානඅරතිජනනං කායවචීචිත්තෙහි පාපකං න කරණීයං. ඉදං, මහාරාජ, ආපස්ස පඤ්චමං අඞ්ගං ගහෙතබ්බං. භාසිතම්පෙතං මහාරාජ, භගවතා, දෙවාතිදෙවෙන කණ්හජාතකෙ –

‘‘‘වරඤ්චෙ මෙ අදො සක්ක, සබ්බභූතානමිස්සර;

න මනො වා සරීරං වා, මං-කතෙ සක්ක කස්සචි;

කදාචි උපහඤ්ඤෙථ, එතං සක්ක වරං වරෙ’’’ති.

ආපඞ්ගපඤ්හො දුතියො.