444. කණ්හදීපායනජාතකං (6)
62. සත්තාහමෙවාහං පසන්නචිත්තො, පුඤ්ඤත්ථිකො ආචරිං [අචරිං (සී. ස්‍යා. පී.)] බ්‍රහ්මචරියං;
අථාපරං යං චරිතං මමෙදං [මම යිදං (ස්‍යා.), මමායිදං (පී.)], වස්සානි පඤ්ඤාස සමාධිකානි;
අකාමකො වාපි [වාහි (පී. ක.)] අහං චරාමි, එතෙන සච්චෙන සුවත්ථි හොතු;
හතං විසං ජීවතු යඤ්ඤදත්තො.
63. යස්මා දානං නාභිනන්දිං කදාචි, දිස්වානහං අතිථිං වාසකාලෙ;
න චාපි මෙ අප්පියතං අවෙදුං, බහුස්සුතා සමණබ්‍රාහ්මණා ච.
අකාමකො වාපි අහං දදාමි, එතෙන සච්චෙන සුවත්ථි හොතු;
හතං විසං ජීවතු යඤ්ඤදත්තො.
64. ආසීවිසො තාත පහූතතෙජො, යො තං අදංසී [අඩංසී (ස්‍යා.)] සචරා [බිලරා (සී.), පිළාරා (ස්‍යා.), පතරා (පී.)] උදිච්ච;
තස්මිඤ්ච මෙ අප්පියතාය අජ්ජ, පිතරි ච තෙ නත්ථි කොචි විසෙසො;
එතෙන සච්චෙන සුවත්ථි හොතු, හතං විසං ජීවතු යඤ්ඤදත්තො.
65. සන්තා දන්තායෙව [දන්තා සන්තා යෙ ච (ස්‍යා. ක.)] පරිබ්බජන්ති, අඤ්ඤත්‍ර කණ්හා නත්ථාකාමරූපා [අනකාමරූපා (සී. ස්‍යා. පී.)];
දීපායන කිස්ස ජිගුච්ඡමානො, අකාමකො චරසි බ්‍රහ්මචරියං.
66. සද්ධාය නික්ඛම්ම පුනං නිවත්තො, සො එළමූගොව බාලො [එළමූගො චපලො (ස්‍යා. ක.)] වතායං;
එතස්ස වාදස්ස ජිගුච්ඡමානො, අකාමකො චරාමි බ්‍රහ්මචරියං;
විඤ්ඤුප්පසත්ථඤ්ච සතඤ්ච ඨානං [විඤ්ඤූපසත්ථං වසිතං ච ඨානං (ක.)], එවම්පහං පුඤ්ඤකරො භවාමි.
67. සමණෙ තුවං බ්‍රාහ්මණෙ අද්ධිකෙ ච, සන්තප්පයාසි අන්නපානෙන භික්ඛං;
ඔපානභූතංව ඝරං තව යිදං, අන්නෙන පානෙන උපෙතරූපං;
අථ කිස්ස වාදස්ස ජිගුච්ඡමානො, අකාමකො දානමිමං දදාසි.
68. පිතරො ච මෙ ආසුං පිතාමහා ච, සද්ධා අහුං දානපතී වදඤ්ඤූ;
තං කුල්ලවත්තං අනුවත්තමානො, මාහං කුලෙ අන්තිමගන්ධනො [ගන්ධිනො (ස්‍යා. පී. ක.), ගන්ධිනී (සී.)] අහුං;
එතස්ස වාදස්ස ජිගුච්ඡමානො, අකාමකො දානමිමං දදාමි.
69. දහරිං කුමාරිං අසමත්ථපඤ්ඤං, යං තානයිං ඤාතිකුලා සුගත්තෙ;
න චාපි මෙ අප්පියතං අවෙදි, අඤ්ඤත්‍ර කාමා පරිචාරයන්තා [පරිචාරයන්තී (සී. පී.)];
අථ කෙන වණ්ණෙන මයා තෙ භොති, සංවාසධම්මො අහු එවරූපො.
70. ආරා දූරෙ නයිධ කදාචි අත්ථි, පරම්පරා නාම කුලෙ ඉමස්මිං;
තං කුල්ලවත්තං අනුවත්තමානා, මාහං කුලෙ අන්තිමගන්ධිනී අහුං;
එතස්ස වාදස්ස ජිගුච්ඡමානා, අකාමිකා පද්ධචරාම්හි [පට්ඨචරාම්හි (ස්‍යා. ක.)] තුය්හං.
71. මණ්ඩබ්‍ය භාසිං යමභාසනෙය්‍යං [භාසිස්සං අභාසනෙය්‍යං (සී. ස්‍යා. පී.), භාසිස්ස’මභාසනෙය්‍යං (?)], තං ඛම්‍යතං පුත්තකහෙතු මජ්ජ;
පුත්තපෙමා න ඉධ පරත්ථි කිඤ්චි, සො නො අයං ජීවති යඤ්ඤදත්තොති.
කණ්හදීපායනජාතකං [මණ්ඩබ්‍යජාතකං (ස්‍යා. ක.)] ඡට්ඨං.