4. වඞ්ගීසත්ථෙරඅපදානං

96. ‘‘පදුමුත්තරො නාම ජිනො, සබ්බධම්මෙසු චක්ඛුමා;

ඉතො සතසහස්සම්හි, කප්පෙ උප්පජ්ජි නායකො.

97. ‘‘යථාපි සාගරෙ ඌමි, ගගනෙ විය තාරකා;

එවං පාවචනං තස්ස, අරහන්තෙහි චිත්තිතං.

98. ‘‘සදෙවාසුරනාගෙහි, මනුජෙහි පුරක්ඛතො;

සමණබ්‍රාහ්මණාකිණ්ණෙ, ජනමජ්ඣෙ ජිනුත්තමො.

99. ‘‘පභාහි අනුරඤ්ජන්තො, ලොකෙ [ලොකං (සී.)] ලොකන්තගූ ජිනො;

වචනෙන විබොධෙන්තො, වෙනෙය්‍යපදුමානි සො.

100. ‘‘වෙසාරජ්ජෙහි සම්පන්නො, චතූහි පුරිසුත්තමො;

පහීනභයසාරජ්ජො, ඛෙමප්පත්තො විසාරදො.

101. ‘‘ආසභං පවරං ඨානං, බුද්ධභූමිඤ්ච කෙවලං;

පටිජානාති ලොකග්ගො, නත්ථි සඤ්චොදකො ක්වචි.

102. ‘‘සීහනාදමසම්භීතං, නදතො තස්ස තාදිනො;

දෙවො නරො වා බ්‍රහ්මා වා, පටිවත්තා න විජ්ජති.

103. ‘‘දෙසෙන්තො පවරං ධම්මං, සන්තාරෙන්තො සදෙවකං;

ධම්මචක්කං පවත්තෙති, පරිසාසු විසාරදො.

104. ‘‘පටිභානවතං අග්ගං, සාවකං සාධුසම්මතං;

ගුණං බහුං පකිත්තෙත්වා, එතදග්ගෙ ඨපෙසි තං.

105. ‘‘තදාහං හංසවතියං, බ්‍රාහ්මණො සාධුසම්මතො;

සබ්බවෙදවිදූ ජාතො, වාගීසො වාදිසූදනො.

106. ‘‘උපෙච්ච තං මහාවීරං, සුත්වාහං ධම්මදෙසනං;

පීතිවරං පටිලභිං, සාවකස්ස ගුණෙ රතො.

107. ‘‘නිමන්තෙත්වාව සුගතං, සසඞ්ඝං ලොකනන්දනං;

සත්තාහං භොජයිත්වාහං, දුස්සෙහච්ඡාදයිං තදා.

108. ‘‘නිපච්ච සිරසා පාදෙ, කතොකාසො කතඤ්ජලී;

එකමන්තං ඨිතො හට්ඨො, සන්ථවිං ජිනමුත්තමං.

109. ‘‘‘නමො තෙ වාදිමද්දන [වාදිසද්දුල (සී. පී.), වාදිසූදන (ස්‍යා.)], නමො තෙ ඉසිසත්තම [පුරිසුත්තම (සී. පී.)];

නමො තෙ සබ්බලොකග්ග, නමො තෙ අභයඞ්කර.

110. ‘‘‘නමො තෙ මාරමථන [මාරමසන (අට්ඨ.)], නමො තෙ දිට්ඨිසූදන;

නමො තෙ සන්තිසුඛද, නමො තෙ සරණඞ්කර.

111. ‘‘‘අනාථානං භවං නාථො, භීතානං අභයප්පදො;

විස්සාමභූමි [විස්සාසං භූමි (ස්‍යා.), විස්සානභූමි (පී.)] සන්තානං, සරණං සරණෙසිනං’.

112. ‘‘එවමාදීහි සම්බුද්ධං, සන්ථවිත්වා මහාගුණං;

අවොචං වාදිසූදස්ස [වාදිසූරස්ස (සී. ස්‍යා. පී.)], ගතිං පප්පොමි භික්ඛුනො.

113. ‘‘තදා අවොච භගවා, අනන්තපටිභානවා;

‘යො සො බුද්ධං අභොජෙසි, සත්තාහං සහසාවකං.

114. ‘‘‘ගුණඤ්ච මෙ පකිත්තෙසි, පසන්නො සෙහි පාණිභි;

එසො පත්ථයතෙ ඨානං, වාදිසූදස්ස භික්ඛුනො.

115. ‘‘‘අනාගතම්හි අද්ධානෙ, ලච්ඡසෙ තං මනොරථං;

දෙවමානුසසම්පත්තිං, අනුභොත්වා අනප්පකං.

116. ‘‘‘සතසහස්සිතො කප්පෙ, ඔක්කාකකුලසම්භවො;

ගොතමො නාම ගොත්තෙන, සත්ථා ලොකෙ භවිස්සති.

117. ‘‘‘තස්ස ධම්මෙසු දායාදො, ඔරසො ධම්මනිම්මිතො;

වඞ්ගීසො නාම නාමෙන, හෙස්සති සත්ථු සාවකො’.

118. ‘‘තං සුත්වා මුදිතො හුත්වා, යාවජීවං තදා ජිනං;

පච්චයෙහි උපට්ඨාසිං, මෙත්තචිත්තො තථාගතං.

119. ‘‘තෙන කම්මෙන සුකතෙන, චෙතනාපණිධීහි ච;

ජහිත්වා මානුසං දෙහං, තුසිතං [තාවතිංසං (ස්‍යා.)] අගමාසහං.

120. ‘‘පච්ඡිමෙ ච භවෙ දානි, ජාතො විප්පකුලෙ [පරිබ්බාජකුලෙ (සී. ස්‍යා. පී.)] අහං;

පච්චාජාතො [සම්පත්තො ච (ක.)] යදා ආසිං, ජාතියා සත්තවස්සිකො.

121. ‘‘සබ්බවෙදවිදූ ජාතො, වාදසත්ථවිසාරදො;

වාදිස්සරො [වග්ගුස්සරො (ස්‍යා. පී.)] චිත්තකථී, පරවාදප්පමද්දනො.

122. ‘‘වඞ්ගෙ ජාතොති වඞ්ගීසො, වචනෙ ඉස්සරොති වා;

වඞ්ගීසො ඉති මෙ නාමං, අභවී ලොකසම්මතං.

123. ‘‘යදාහං විඤ්ඤුතං පත්තො, ඨිතො පඨමයොබ්බනෙ;

තදා රාජගහෙ රම්මෙ, සාරිපුත්තමහද්දසං [මථද්දසං (සී. පී.), ච අද්දසං (ස්‍යා.)].

පඤ්චවීසතිමං භාණවාරං.

124. ‘‘පිණ්ඩාය විචරන්තං තං, පත්තපාණිං සුසංවුතං;

අලොලක්ඛිං මිතභාණිං, යුගමත්තං නිදක්ඛිතං [නිරික්ඛතං (සී. පී.), උදික්ඛතං (ස්‍යා.)].

125. ‘‘තං දිස්වා විම්හිතො හුත්වා, අවොචං මමනුච්ඡවං [මනනුච්ඡවං (සී. ස්‍යා.)];

කණිකාරංව නිචිතං [කණිකාරපරිචිතං (පී.), ඛණිකං ඨානරචිතං (සී.)], චිත්තං ගාථාපදං අහං.

126. ‘‘ආචික්ඛි සො මෙ සත්ථාරං, සම්බුද්ධං ලොකනායකං;

තදා සො පණ්ඩිතො වීරො, උත්තරිං [උත්තරං (සී. පී.)] සමවොච මෙ.

127. ‘‘විරාගසංහිතං වාක්‍යං, කත්වා දුද්දසමුත්තමං;

විචිත්තපටිභානෙහි, තොසිතො තෙන තාදිනා.

128. ‘‘නිපච්ච සිරසා පාදෙ, ‘පබ්බාජෙහී’ති මං බ්‍රවි;

තතො මං ස මහාපඤ්ඤො, බුද්ධසෙට්ඨමුපානයි.

129. ‘‘නිපච්ච සිරසා පාදෙ, නිසීදිං සත්ථු සන්තිකෙ;

මමාහ වදතං සෙට්ඨො, කච්චි වඞ්ගීස ජානාසි [සච්චං වඞ්ගීස කච්චි තෙ (ස්‍යා.)].

130. ‘‘කිඤ්චි සිප්පන්ති තස්සාහං, ‘ජානාමී’ති ච අබ්‍රවිං;

මතසීසං වනච්ඡුද්ධං, අපි බාරසවස්සිකං;

තව විජ්ජාවිසෙසෙන, සචෙ සක්කොසි වාචය [භාසය (සී. පී.)].

131. ‘‘ආමොති මෙ පටිඤ්ඤාතෙ, තීණි සීසානි දස්සයි;

නිරයනරදෙවෙසු, උපපන්නෙ අවාචයිං.

132. ‘‘තදා ඛීණාසවස්සෙව [පච්චෙකබුද්ධස්ස (සී. පී.)], සීසං දස්සෙසි නායකො;

තතොහං විහතාරබ්භො, පබ්බජ්ජං සමයාචිසං.

133. ‘‘පබ්බජිත්වාන සුගතං, සන්ථවාමි තහිං තහිං;

තතො මං කබ්බවිත්තොසි [කවිචිත්තොති (ස්‍යා. පී.)], උජ්ඣායන්තිහ භික්ඛවො.

134. ‘‘තතො වීමංසනත්ථං මෙ, ආහ බුද්ධො විනායකො;

තක්කිකා පනිමා ගාථා, ඨානසො පටිභන්ති තං.

135. ‘‘න කබ්බවිත්තොහං වීර, ඨානසො පටිභන්ති මං;

තෙන හි දානි වඞ්ගීස, ඨානසො සන්ථවාහි මං.

136. ‘‘තදාහං සන්ථවිං වීරං, ගාථාහි ඉසිසත්තමං;

ඨානසො මෙ තදා තුට්ඨො, ජිනො අග්ගෙ ඨපෙසි මං.

137. ‘‘පටිභානෙන චිත්තෙන, අඤ්ඤෙසමතිමඤ්ඤහං;

පෙසලෙ තෙන සංවිග්ගො, අරහත්තමපාපුණිං.

138. ‘‘‘පටිභානවතං අග්ගො, අඤ්ඤො කොචි න විජ්ජති;

යථායං භික්ඛු වඞ්ගීසො, එවං ධාරෙථ භික්ඛවො’.

139. ‘‘සතසහස්සෙ කතං කම්මං, ඵලං දස්සෙසි මෙ ඉධ;

සුමුත්තො සරවෙගොව කිලෙසෙ ඣාපයිං මම.

140. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං…පෙ… විහරාමි අනාසවො.

141. ‘‘ස්වාගතං වත මෙ ආසි…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

142. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා වඞ්ගීසො ථෙරො ඉමා ගාථායො

අභාසිත්ථාති.

වඞ්ගීසත්ථෙරස්සාපදානං චතුත්ථං.