9. රාධත්ථෙරඅපදානං

296. ‘‘පදුමුත්තරො නාම ජිනො, සබ්බලොකවිදූ මුනි;

ඉතො සතසහස්සම්හි, කප්පෙ උප්පජ්ජි චක්ඛුමා.

297. ‘‘ඔවාදකො විඤ්ඤාපකො, තාරකො සබ්බපාණිනං;

දෙසනාකුසලො බුද්ධො, තාරෙසි ජනතං බහුං.

298. ‘‘අනුකම්පකො කාරුණිකො, හිතෙසී සබ්බපාණිනං;

සම්පත්තෙ තිත්ථියෙ සබ්බෙ, පඤ්චසීලෙ පතිට්ඨපි.

299. ‘‘එවං නිරාකුලං ආසි, සුඤ්ඤතං තිත්ථියෙහි ච;

විචිත්තං අරහන්තෙහි, වසීභූතෙහි තාදිභි.

300. ‘‘රතනානට්ඨපඤ්ඤාසං, උග්ගතො සො මහාමුනි;

කඤ්චනග්ඝියසඞ්කාසො, බාත්තිංසවරලක්ඛණො.

301. ‘‘වස්සසතසහස්සානි, ආයු විජ්ජති තාවදෙ;

තාවතා තිට්ඨමානො සො, තාරෙසි ජනතං බහුං.

302. ‘‘තදාහං හංසවතියං, බ්‍රාහ්මණො මන්තපාරගූ;

උපෙච්ච තං නරවරං, අස්සොසිං ධම්මදෙසනං.

303. ‘‘පඤ්ඤපෙන්තං මහාවීරං, පරිසාසු විසාරදං;

පටිභානෙය්‍යකං භික්ඛුං, එතදග්ගෙ විනායකං.

304. ‘‘තදාහං කාරං කත්වාන, සසඞ්ඝෙ ලොකනායකෙ;

නිපච්ච සිරසා පාදෙ, තං ඨානං අභිපත්ථයිං.

305. ‘‘තතො මං භගවා ආහ, සිඞ්ගීනික්ඛසමප්පභො;

සරෙන රජනීයෙන, කිලෙසමලහාරිනා.

306. ‘‘‘සුඛී භවස්සු දීඝායු, සිජ්ඣතු පණිධී තව;

සසඞ්ඝෙ මෙ කතං කාරං, අතීව විපුලං තයා.

307. ‘‘‘සතසහස්සිතො කප්පෙ, ඔක්කාකකුලසම්භවො;

ගොතමො නාම ගොත්තෙන, සත්ථා ලොකෙ භවිස්සති.

308. ‘‘‘තස්ස ධම්මෙසු දායාදො, ඔරසො ධම්මනිම්මිතො;

රාධොති නාමධෙය්‍යෙන, හෙස්සති සත්ථු සාවකො.

309. ‘‘‘ස තෙ හෙතුගුණෙ තුට්ඨො, සක්‍යපුත්තො නරාසභො [ඉදං පාදද්වයං ස්‍යාමමූලෙ නත්ථී];

පටිභානෙය්‍යකානග්ගං, පඤ්ඤපෙස්සති නායකො’.

310. ‘‘තං සුත්වා මුදිතො හුත්වා, යාවජීවං තදා ජිනං;

මෙත්තචිත්තො පරිචරිං, සතො පඤ්ඤාසමාහිතො.

311. ‘‘තෙන කම්මෙන සුකතෙන, චෙතනාපණිධීහි ච;

ජහිත්වා මානුසං දෙහං, තාවතිංසමගච්ඡහං.

312. ‘‘සතානං තීණික්ඛත්තුඤ්ච, දෙවරජ්ජමකාරයිං;

සතානං පඤ්චක්ඛත්තුඤ්ච, චක්කවත්තී අහොසහං.

313. ‘‘පදෙසරජ්ජං විපුලං, ගණනාතො අසඞ්ඛියං;

සබ්බත්ථ සුඛිතො ආසිං, තස්ස කම්මස්ස වාහසා.

314. ‘‘පච්ඡිමෙ භවෙ සම්පත්තෙ, ගිරිබ්බජපුරුත්තමෙ;

ජාතො විප්පකුලෙ නිද්ධෙ, විකලච්ඡාදනාසනෙ.

315. ‘‘කටච්ඡුභික්ඛං පාදාසිං, සාරිපුත්තස්ස තාදිනො;

යදා ජිණ්ණො ච වුද්ධො ච, තදාරාමමුපාගමිං.

316. ‘‘පබ්බජති න මං කොචි [පබ්බාජෙන්ති න මං කෙචි (සී. ස්‍යා පී.)], ජිණ්ණදුබ්බලථාමකං;

තෙන දීනො විවණ්ණඞ්ගො [විවණ්ණකො (ක.)], සොකො චාසිං තදා අහං.

317. ‘‘දිස්වා මහාකාරුණිකො, මමමාහ [මමාහ සො (සී.), මමාහ ච (පී.)] මහාමුනි;

‘කිමත්ථං පුත්තසොකට්ටො, බ්‍රූහි තෙ චිත්තජං රුජං’.

318. ‘‘‘පබ්බජ්ජං න ලභෙ වීර, ස්වාක්ඛාතෙ තව සාසනෙ;

තෙන සොකෙන දීනොස්මි, සරණං හොහි නායක’.

319. ‘‘තදා භික්ඛූ සමානෙත්වා, අපුච්ඡි මුනිසත්තමො;

‘ඉමස්ස අධිකාරං යෙ, සරන්ති බ්‍යාහරන්තු තෙ’.

320. ‘‘සාරිපුත්තො තදාවොච, ‘කාරමස්ස සරාමහං;

කටච්ඡුභික්ඛං දාපෙසි, පිණ්ඩාය චරතො මම’.

321. ‘‘‘සාධු සාධු කතඤ්ඤූසි, සාරිපුත්ත ඉමං තුවං;

පබ්බාජෙහි දිජං වුඩ්ඪං, හෙස්සතාජානියො අයං’.

322. ‘‘තතො අලත්ථං පබ්බජ්ජං, කම්මවාචොපසම්පදං;

න චිරෙනෙව කාලෙන, පාපුණිං ආසවක්ඛයං.

323. ‘‘සක්කච්චං මුනිනො වාක්‍යං, සුණාමි මුදිතො යතො;

පටිභානෙය්‍යකානග්ගං, තතො මං ඨපයී ජිනො.

324. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං…පෙ… විහරාමි අනාසවො.

325. ‘‘ස්වාගතං වත මෙ ආසි…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

326. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා රාධො ථෙරො ඉමා ගාථායො

අභාසිත්ථාති.

රාධත්ථෙරස්සාපදානං නවමං.