9. සුභද්දත්ථෙරඅපදානං

101. ‘‘පදුමුත්තරො ලොකවිදූ, ආහුතීනං පටිග්ගහො;

ජනතං උද්ධරිත්වාන, නිබ්බායති මහායසො.

102. ‘‘නිබ්බායන්තෙ ච සම්බුද්ධෙ, දසසහස්සි කම්පථ;

ජනකායො මහා ආසි, දෙවා සන්නිපතුං තදා.

103. ‘‘චන්දනං පූරයිත්වාන, තගරාමල්ලිකාහි ච;

හට්ඨො හට්ඨෙන චිත්තෙන, ආරොපයිං [ආලෙපෙසිං (සී.), ආරොපෙසිං (ස්‍යා.)] නරුත්තමං.

104. ‘‘මම සඞ්කප්පමඤ්ඤාය, සත්ථා ලොකෙ අනුත්තරො;

නිපන්නකොව සම්බුද්ධො, ඉමා ගාථා අභාසථ.

105. ‘‘‘යො මෙ පච්ඡිමකෙ කාලෙ, ගන්ධමාලෙන [ගන්ධමල්ලෙන (ස්‍යා. ක.) නපුංසකෙකත්තං මනසිකාතබ්බං] ඡාදයි;

තමහං කිත්තයිස්සාමි, සුණාථ මම භාසතො.

106. ‘‘‘ඉතො චුතො අයං පොසො, තුසිතකායං ගමිස්සති;

තත්ථ රජ්ජං කරිත්වාන, නිම්මානං සො ගමිස්සති.

107. ‘‘‘එතෙනෙව උපායෙන, දත්වා මාලං [මල්‍යං (සී.), මල්ලං (ස්‍යා. ක.)] වරුත්තමං;

සකකම්මාභිරද්ධො සො, සම්පත්තිං අනුභොස්සති.

108. ‘‘‘පුනාපි තුසිතෙ කායෙ, නිබ්බත්තිස්සතියං නරො;

තම්හා කායා චවිත්වාන, මනුස්සත්තං ගමිස්සති.

109. ‘‘‘සක්‍යපුත්තො මහානාගො, අග්ගො ලොකෙ සදෙවකෙ;

බොධයිත්වා බහූ සත්තෙ, නිබ්බායිස්සති චක්ඛුමා.

110. ‘‘‘තදා සොපගතො සන්තො, සුක්කමූලෙන චොදිතො;

උපසඞ්කම්ම සම්බුද්ධං, පඤ්හං පුච්ඡිස්සති තදා.

111. ‘‘‘හාසයිත්වාන සම්බුද්ධො, සබ්බඤ්ඤූ ලොකනායකො;

පුඤ්ඤකම්මං පරිඤ්ඤාය, සච්චානි විවරිස්සති.

112. ‘‘‘ආරද්ධො ච අයං පඤ්හො, තුට්ඨො එකග්ගමානසො;

සත්ථාරං අභිවාදෙත්වා, පබ්බජ්ජං යාචයිස්සති.

113. ‘‘‘පසන්නමානසං දිස්වා, සකකම්මෙන තොසිතං;

පබ්බාජෙස්සති සො බුද්ධො, අග්ගමග්ගස්ස කොවිදො.

114. ‘‘‘වායමිත්වානයං පොසො, සම්මාසම්බුද්ධසාසනෙ;

සබ්බාසවෙ පරිඤ්ඤාය, නිබ්බායිස්සතිනාසවො’.

පඤ්චමභාණවාරං.

115. ‘‘පුබ්බකම්මෙන සංයුත්තො, එකග්ගො සුසමාහිතො;

බුද්ධස්ස ඔරසො පුත්තො, ධම්මජොම්හි සුනිම්මිතො.

116. ‘‘ධම්මරාජං උපගම්ම, අපුච්ඡිං පඤ්හමුත්තමං;

කථයන්තො ච මෙ පඤ්හං, ධම්මසොතං උපානයි.

117. ‘‘තස්සාහං ධම්මමඤ්ඤාය, විහාසිං සාසනෙ රතො;

සබ්බාසවෙ පරිඤ්ඤාය, විහරාමි අනාසවො.

118. ‘‘සතසහස්සිතො කප්පෙ, ජලජුත්තමනායකො;

නිබ්බායි අනුපාදානො, දීපොව තෙලසඞ්ඛයා.

119. ‘‘සත්තයොජනිකං ආසි, ථූපඤ්ච රතනාමයං;

ධජං තත්ථ අපූජෙසිං, සබ්බභද්දං මනොරමං.

120. ‘‘කස්සපස්ස ච බුද්ධස්ස, තිස්සො නාමග්ගසාවකො;

පුත්තො මෙ ඔරසො ආසි, දායාදො ජිනසාසනෙ.

121. ‘‘තස්ස හීනෙන මනසා, වාචං භාසිං අභද්දකං;

තෙන කම්මවිපාකෙන, පච්ඡා මෙ ආසි භද්දකං [පච්ඡිමෙ අද්දසං ජිනං (සී.)].

122. ‘‘උපවත්තනෙ සාලවනෙ, පච්ඡිමෙ සයනෙ මුනි;

පබ්බාජෙසි මහාවීරො, හිතො කාරුණිකො ජිනො.

123. ‘‘අජ්ජෙව දානි පබ්බජ්ජා, අජ්ජෙව උපසම්පදා;

අජ්ජෙව පරිනිබ්බානං, සම්මුඛා ද්විපදුත්තමෙ.

124. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා සුභද්දො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

සුභද්දත්ථෙරස්සාපදානං නවමං.