4. මධුමංසදායකත්ථෙරඅපදානං

106. ‘‘නගරෙ බන්ධුමතියා, සූකරිකො අහොසහං;

උක්කොටං රන්ධයිත්වාන [උක්කොටකං රන්ධයිත්වා (සී. ස්‍යා.)], මධුමංසම්හි [මධුසප්පිම්හි (පී.), මධුං මංසම්හි (ක.)] ඔකිරිං.

107. ‘‘සන්නිපාතං අහං ගන්ත්වා, එකං පත්තං ගහෙසහං;

පූරයිත්වාන තං පත්තං, භික්ඛුසඞ්ඝස්සදාසහං.

108. ‘‘යොත්ථ ථෙරතරො භික්ඛු, නිය්‍යාදෙසි මමං තදා;

ඉමිනා පත්තපූරෙන, ලභස්සු විපුලං සුඛං.

109. ‘‘දුවෙ සම්පත්තියො භුත්වා, සුක්කමූලෙන චොදිතො;

පච්ඡිමෙ වත්තමානම්හි, කිලෙසෙ ඣාපයිස්සති.

110. ‘‘තත්ථ චිත්තං පසාදෙත්වා, තාවතිංසමගච්ඡහං;

තත්ථ භුත්වා පිවිත්වා ච, ලභාමි විපුලං සුඛං.

111. ‘‘මණ්ඩපෙ රුක්ඛමූලෙ වා, පුබ්බකම්මං අනුස්සරිං;

අන්නපානාභිවස්සො මෙ, අභිවස්සති තාවදෙ.

112. ‘‘ඉදං පච්ඡිමකං මය්හං, චරිමො වත්තතෙ භවො;

ඉධාපි අන්නපානං මෙ, වස්සතෙ සබ්බකාලිකං.

113. ‘‘තෙනෙව මධුදානෙන [මංසදානෙන (සී. පී.)], සන්ධාවිත්වා භවෙ අහං;

සබ්බාසවෙ පරිඤ්ඤාය, විහරාමි අනාසවො.

114. ‘‘එකනවුතිතො කප්පෙ, යං දානමදදිං තදා;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, මධුදානස්සිදං ඵලං.

115. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං…පෙ… විහරාමි අනාසවො.

116. ‘‘ස්වාගතං වත මෙ ආසි…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

117. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා මධුමංසදායකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

මධුමංසදායකත්ථෙරස්සාපදානං චතුත්ථං.