4. මධුදායකත්ථෙරඅපදානං

333. ‘‘සින්ධුයා නදියා තීරෙ, සුකතො අස්සමො මම;

තත්ථ වාචෙමහං සිස්සෙ, ඉතිහාසං සලක්ඛණං.

334. ‘‘ධම්මකාමා විනීතා තෙ, සොතුකාමා සුසාසනං;

ඡළඞ්ගෙ පාරමිප්පත්තා, සින්ධුකූලෙ වසන්ති තෙ.

335. ‘‘උප්පාතගමනෙ චෙව, ලක්ඛණෙසු ච කොවිදා;

උත්තමත්ථං ගවෙසන්තා, වසන්ති විපිනෙ තදා.

336. ‘‘සුමෙධො නාම සම්බුද්ධො, ලොකෙ උප්පජ්ජි තාවදෙ;

අම්හාකං අනුකම්පන්තො, උපාගච්ඡි විනායකො.

337. ‘‘උපාගතං මහාවීරං, සුමෙධං ලොකනායකං;

තිණසන්ථාරකං කත්වා, ලොකජෙට්ඨස්සදාසහං.

338. ‘‘විපිනාතො මධුං ගය්හ, බුද්ධසෙට්ඨස්සදාසහං;

සම්බුද්ධො පරිභුඤ්ජිත්වා, ඉදං වචනමබ්‍රවි.

339. ‘‘‘යො තං අදාසි මධුං මෙ, පසන්නො සෙහි පාණිභි;

තමහං කිත්තයිස්සාමි, සුණාථ මම භාසතො.

340. ‘‘‘ඉමිනා මධුදානෙන, තිණසන්ථාරකෙන ච;

තිංස කප්පසහස්සානි, දෙවලොකෙ රමිස්සති.

341. ‘‘‘තිංස කප්පසහස්සම්හි, ඔක්කාකකුලසම්භවො;

ගොතමො නාම ගොත්තෙන, සත්ථා ලොකෙ භවිස්සති.

342. ‘‘‘තස්ස ධම්මෙසු දායාදො, ඔරසො ධම්මනිම්මිතො;

සබ්බාසවෙ පරිඤ්ඤාය, නිබ්බායිස්සතිනාසවො.

343. ‘‘‘දෙවලොකා ඉධාගන්ත්වා, මාතුකුච්ඡිං උපාගතෙ;

මධුවස්සං පවස්සිත්ථ, ඡාදයං මධුනා මහිං’.

344. ‘‘මයි නික්ඛන්තමත්තම්හි, කුච්ඡියා ච සුදුත්තරා;

තත්‍රාපි මධුවස්සං මෙ, වස්සතෙ නිච්චකාලිකං.

345. ‘‘අගාරා අභිනික්ඛම්ම, පබ්බජිං අනගාරියං;

ලාභී අන්නස්ස පානස්ස, මධුදානස්සිදං ඵලං.

346. ‘‘සබ්බකාමසමිද්ධොහං, භවිත්වා දෙවමානුසෙ;

තෙනෙව මධුදානෙන, පත්තොම්හි ආසවක්ඛයං.

347. ‘‘වුට්ඨම්හි දෙවෙ චතුරඞ්ගුලෙ තිණෙ, සම්පුප්ඵිතෙ [සුපුප්ඵිතෙ (ස්‍යා.)] ධරණීරුහෙ සඤ්ඡන්නෙ [වප්පදෙසෙ (ස්‍යා.)];

සුඤ්ඤෙ ඝරෙ මණ්ඩපරුක්ඛමූලකෙ, වසාමි නිච්චං සුඛිතො අනාසවො.

348. ‘‘මජ්ඣෙ මහන්තෙ හීනෙ ච [මජ්ඣෙ මය්හං භවා අස්සු (ස්‍යා. පී. ක.)], භවෙ සබ්බෙ අතික්කමිං [යෙ භවෙ සමතික්කමිං (ස්‍යා. ක.), යො භවෙසු පකිත්තයි (ක.)];

අජ්ජ මෙ ආසවා ඛීණා, නත්ථි දානි පුනබ්භවො.

349. ‘‘තිංසකප්පසහස්සම්හි, යං දානමදදිං තදා;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, මධුදානස්සිදං ඵලං.

350. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං, භවා සබ්බෙ සමූහතා;

සබ්බාසවා පරික්ඛීණා, නත්ථි දානි පුනබ්භවො.

351. ‘‘ස්වාගතං වත මෙ ආසි…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

352. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා මධුදායකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

මධුදායකත්ථෙරස්සාපදානං චතුත්ථං.