3. සබ්බකිත්තිකත්ථෙරඅපදානං

304. ‘‘කණිකාරංව ජලිතං [ජොතන්තං (සී.)], දීපරුක්ඛංව උජ්ජලං [ජොතිතං (ස්‍යා.)];

ඔසධිංව විරොචන්තං, විජ්ජුතං ගගනෙ යථා.

305. ‘‘අසම්භීතං අනුත්තාසිං, මිගරාජංව කෙසරිං;

ඤාණාලොකං පකාසෙන්තං, මද්දන්තං තිත්ථියෙ ගණෙ.

306. ‘‘උද්ධරන්තං ඉමං ලොකං, ඡිද්දන්තං සබ්බසංසයං;

ගජ්ජන්තං [අසම්භීතං (ස්‍යා.), ගච්ඡන්තං (ක.)] මිගරාජංව, අද්දසං ලොකනායකං.

307. ‘‘ජටාජිනධරො ආසිං, බ්‍රහා උජු පතාපවා;

වාකචීරං ගහෙත්වාන, පාදමූලෙ අපත්ථරිං.

308. ‘‘කාළානුසාරියං ගය්හ, අනුලිම්පිං තථාගතං;

සම්බුද්ධමනුලිම්පෙත්වා, සන්ථවිං ලොකනායකං.

309. ‘‘සමුද්ධරසිමං ලොකං, ඔඝතිණ්ණ [ඔඝතිණ්ණො (ස්‍යා. ක.)] මහාමුනි;

ඤාණාලොකෙන ජොතෙසි, නාවටං [පවරං (ස්‍යා.), වජිර (පී.)] ඤාණමුත්තමං.

310. ‘‘ධම්මචක්කං [තුවං චක්කං (ක.)] පවත්තෙසි, මද්දසෙ පරතිත්ථියෙ;

උසභො ජිතසඞ්ගාමො, සම්පකම්පෙසි මෙදනිං.

311. ‘‘මහාසමුද්දෙ ඌමියො, වෙලන්තම්හි පභිජ්ජරෙ;

තථෙව තව ඤාණම්හි, සබ්බදිට්ඨී පභිජ්ජරෙ.

312. ‘‘සුඛුමච්ඡිකජාලෙන, සරම්හි සම්පතානිතෙ;

අන්තොජාලිකතා [ජාලගතා (සී.)] පාණා, පීළිතා හොන්ති තාවදෙ.

313. ‘‘තථෙව තිත්ථියා ලොකෙ, පුථුපාසණ්ඩනිස්සිතා [මූළ්හා සච්චවිනිස්සටා (ස්‍යා.), මුට්ඨසච්චවිනිස්සටා (ක.)];

අන්තොඤාණවරෙ තුය්හං, පරිවත්තන්ති මාරිස.

314. ‘‘පතිට්ඨා වුය්හතං ඔඝෙ, ත්වඤ්හි නාථො අබන්ධුනං;

භයට්ටිතානං සරණං, මුත්තිත්ථීනං පරායණං.

315. ‘‘එකවීරො අසදිසො, මෙත්තාකරුණසඤ්චයො [සඤ්ඤුතො (ස්‍යා.)];

අසමො සුසමො සන්තො [සුසීලො අසමො සන්තො (සී.), පඤ්ඤවා යුත්තචාගො ච (ස්‍යා.)], වසී තාදී ජිතඤ්ජයො.

316. ‘‘ධීරො විගතසම්මොහො, අනෙජො අකථංකථී;

තුසිතො [වුසිතො (සී.)] වන්තදොසොසි, නිම්මලො සංයතො සුචි.

317. ‘‘සඞ්ගාතිගො හතමදො [ගතමදො (ස්‍යා.), තමනුදො (ක.)], තෙවිජ්ජො තිභවන්තගො;

සීමාතිගො ධම්මගරු, ගතත්ථො හිතවබ්භුතො [හිතවප්පථො (සී. ස්‍යා.)].

318. ‘‘තාරකො ත්වං යථා නාවා, නිධීවස්සාසකාරකො;

අසම්භීතො යථා සීහො, ගජරාජාව දප්පිතො.

319. ‘‘ථොමෙත්වා දසගාථාහි, පදුමුත්තරං මහායසං;

වන්දිත්වා සත්ථුනො පාදෙ, තුණ්හී අට්ඨාසහං තදා.

320. ‘‘පදුමුත්තරො ලොකවිදූ, ආහුතීනං පටිග්ගහො;

භික්ඛුසඞ්ඝෙ ඨිතො සත්ථා, ඉමා ගාථා අභාසථ.

321. ‘‘‘යො මෙ සීලඤ්ච ඤාණඤ්ච, සද්ධම්මඤ්චාපි වණ්ණයි [ධම්මඤ්චාපි පකිත්තයි (සී. ස්‍යා.)];

තමහං කිත්තයිස්සාමි, සුණාථ මම භාසතො.

322. ‘‘‘සට්ඨි කප්පසහස්සානි, දෙවලොකෙ රමිස්සති;

අඤ්ඤෙ දෙවෙභිභවිත්වා, ඉස්සරං කාරයිස්සති.

323. ‘‘‘සො පච්ඡා පබ්බජිත්වාන, සුක්කමූලෙන චොදිතො;

ගොතමස්ස භගවතො, සාසනෙ පබ්බජිස්සති.

324. ‘‘‘පබ්බජිත්වාන කායෙන, පාපකම්මං විවජ්ජිය;

සබ්බාසවෙ පරිඤ්ඤාය, නිබ්බායිස්සතිනාසවො’.

325. ‘‘යථාපි මෙඝො ථනයං, තප්පෙති මෙදිනිං ඉමං;

තථෙව ත්වං මහාවීර, ධම්මෙන තප්පයී මමං.

326. ‘‘සීලං පඤ්ඤඤ්ච ධම්මඤ්ච, ථවිත්වා ලොකනායකං;

පත්තොම්හි පරමං සන්තිං, නිබ්බානං පදමච්චුතං.

327. ‘‘අහො නූන ස භගවා, චිරං තිට්ඨෙය්‍ය චක්ඛුමා;

අඤ්ඤාතඤ්ච විජානෙය්‍යුං, ඵුසෙය්‍යුං [අඤ්ඤාතඤ්චාපි ජානෙය්‍ය, පස්සෙය්‍ය (ක.)] අමතං පදං.

328. ‘‘අයං මෙ පච්ඡිමා ජාති, භවා සබ්බෙ සමූහතා;

සබ්බාසවෙ පරිඤ්ඤාය, විහරාමි අනාසවො.

329. ‘‘සතසහස්සිතො කප්පෙ, යං බුද්ධමභිථොමයිං

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, කිත්තනාය ඉදං ඵලං.

330. ‘‘කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං, භවා සබ්බෙ සමූහතා;

සබ්බාසවා පරික්ඛීණා, නත්ථි දානි පුනබ්භවො.

331. ‘‘ස්වාගතං වත මෙ ආසි…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

332. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා සබ්බකිත්තිකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

සබ්බකිත්තිකත්ථෙරස්සාපදානං තතියං.