8. උත්තියත්ථෙරඅපදානං

169. ‘‘චන්දභාගානදීතීරෙ, සුසුමාරො අහං තදා;

සගොචරප්පසුතොහං [සභොජනපසුතාහං (ස්‍යා. ක.)], නදීතිත්ථං අගච්ඡහං.

170. ‘‘සිද්ධත්ථො තම්හි සමයෙ, සයම්භූ අග්ගපුග්ගලො;

නදිං තරිතුකාමො සො, නදීතිත්ථං උපාගමි.

171. ‘‘උපාගතෙ ච [උපාගතම්හි (ස්‍යා. ක.)] සම්බුද්ධෙ, අහම්පි තත්ථුපාගමිං;

උපගන්ත්වාන සම්බුද්ධං, ඉමං වාචං උදීරයිං.

172. ‘‘‘අභිරූහ මහාවීර, තාරෙස්සාමි අහං තුවං;

පෙත්තිකං විසයං මය්හං, අනුකම්ප මහාමුනි’.

173. ‘‘මම උග්ගජ්ජනං සුත්වා, අභිරූහි මහාමුනි;

හට්ඨො හට්ඨෙන චිත්තෙන, තාරෙසිං ලොකනායකං.

174. ‘‘නදියා පාරිමෙ තීරෙ, සිද්ධත්ථො ලොකනායකො;

අස්සාසෙසි මමං තත්ථ, අමතං පාපුණිස්සසි.

175. ‘‘තම්හා කායා චවිත්වාන, දෙවලොකං ආගච්ඡහං;

දිබ්බසුඛං අනුභවිං, අච්ඡරාහි පුරක්ඛතො.

176. ‘‘සත්තක්ඛත්තුඤ්ච දෙවින්දො, දෙවරජ්ජමකාසහං;

තීණික්ඛත්තුං චක්කවත්තී, මහියා ඉස්සරො අහුං.

177. ‘‘විවෙකමනුයුත්තොහං, නිපකො ච සුසංවුතො;

ධාරෙමි අන්තිමං දෙහං, සම්මාසම්බුද්ධසාසනෙ.

178. ‘‘චතුන්නවුතිතො කප්පෙ, තාරෙසිං යං නරාසභං;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, තරණාය ඉදං ඵලං.

179. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො, විමොක්ඛාපි ච අට්ඨිමෙ;

ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා උත්තියො [උත්තිරියො (සී.)] ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

උත්තියත්ථෙරස්සාපදානං අට්ඨමං.