4. අනුරාධසුත්තවණ්ණනා

86. චතුත්ථෙ අරඤ්ඤකුටිකායන්ති තස්සෙව විහාරස්ස පච්චන්තෙ පණ්ණසාලායං. තං තථාගතොති තුම්හාකං සත්ථා තථාගතො තං සත්තං තථාගතං. අඤ්ඤත්‍ර ඉමෙහීති තස්ස කිර එවං අහොසි ‘‘ඉමෙ සාසනස්ස පටිපක්ඛා පටිවිලොමා, යථා ඉමෙ භණන්ති, න එවං සත්ථා පඤ්ඤාපෙස්සති, අඤ්ඤථා පඤ්ඤාපෙස්සතී’’ති. තස්මා එවමාහ. එවං වුත්තෙ තෙ අඤ්ඤතිත්ථියාති එවං ථෙරෙන අත්තනො ච පරෙසඤ්ච සමයං අජානිත්වා වුත්තෙ එකදෙසෙන සාසනසමයං ජානන්තා ථෙරස්ස වාදෙ දොසං දාතුකාමා තෙ අඤ්ඤතිත්ථියා පරිබ්බාජකා ආයස්මන්තං අනුරාධං එතදවොචුං.

තං කිං මඤ්ඤසි අනුරාධාති සත්ථා තස්ස කථං සුත්වා චින්තෙසි – ‘‘අයං භික්ඛු අත්තනො ලද්ධියං දොසං න ජානාති, කාරකො පනෙස යුත්තයොගො, ධම්මදෙසනාය එව නං ජානාපෙස්සාමී’’ති තිපරිවට්ටං දෙසනං දෙසෙතුකාමො ‘‘තං කිං මඤ්ඤසි, අනුරාධා’’තිආදිමාහ. අථස්ස තාය දෙසනාය අරහත්තප්පත්තස්ස අනුයොගවත්තං ආරොපෙන්තො තං කිං මඤ්ඤසි, අනුරාධ? රූපං තථාගතොතිආදිමාහ. දුක්ඛඤ්චෙව පඤ්ඤපෙමි, දුක්ඛස්ස ච නිරොධන්ති වට්ටදුක්ඛඤ්චෙව වට්ටදුක්ඛස්ස ච නිරොධං නිබ්බානං පඤ්ඤපෙමි. දුක්ඛන්ති වා වචනෙන දුක්ඛසච්චං ගහිතං. තස්මිං ගහිතෙ සමුදයසච්චං ගහිතමෙව හොති, තස්ස මූලත්තා. නිරොධන්ති වචනෙන නිරොධසච්චං ගහිතං. තස්මිං ගහිතෙ මග්ගසච්චං ගහිතමෙව හොති තස්ස උපායත්තා. ඉති පුබ්බෙ චාහං, අනුරාධ, එතරහි ච චතුසච්චමෙව පඤ්ඤපෙමීති දස්සෙති. එවං ඉමස්මිං සුත්තෙ වට්ටවිවට්ටමෙව කථිතං. චතුත්ථං.