൧൦. ദസമസിക്ഖാപദം

൯൭൩. തേന സമയേന ബുദ്ധോ ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി വേളുവനേ കലന്ദകനിവാപേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭിക്ഖുനിയോ തത്ഥേവ രാജഗഹേ വസ്സം വസന്തി, തത്ഥ ഹേമന്തം, തത്ഥ ഗിമ്ഹം. മനുസ്സാ ഉജ്ഝായന്തി ഖിയ്യന്തി വിപാചേന്തി – ‘‘ആഹുന്ദരികാ ഭിക്ഖുനീനം ദിസാ അന്ധകാരാ, ന ഇമാസം ദിസാ പക്ഖായന്തീ’’തി. അസ്സോസും ഖോ ഭിക്ഖുനിയോ തേസം മനുസ്സാനം ഉജ്ഝായന്താനം ഖിയ്യന്താനം വിപാചേന്താനം. അഥ ഖോ താ ഭിക്ഖുനിയോ ഭിക്ഖൂനം ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതസ്മിം നിദാനേ ഏതസ്മിം പകരണേ ധമ്മിം കഥം കത്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘തേന ഹി, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനീനം സിക്ഖാപദം പഞ്ഞപേസ്സാമി ദസ അത്ഥവസേ പടിച്ച – സങ്ഘസുട്ഠുതായ…പേ… സദ്ധമ്മട്ഠിതിയാ വിനയാനുഗ്ഗഹായ. ഏവഞ്ച പന, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖുനിയോ ഇമം സിക്ഖാപദം ഉദ്ദിസന്തു –

൯൭൪. ‘‘യാ പന ഭിക്ഖുനീ വസ്സംവുട്ഠാ ചാരികം ന പക്കമേയ്യ അന്തമസോ ഛപ്പഞ്ചയോജനാനിപി, പാചിത്തിയ’’ന്തി.

൯൭൫. യാ പനാതി യാ യാദിസാ…പേ… ഭിക്ഖുനീതി…പേ… അയം ഇമസ്മിം അത്ഥേ അധിപ്പേതാ ഭിക്ഖുനീതി.

വസ്സംവുട്ഠാ നാമ പുരിമം വാ തേമാസം പച്ഛിമം വാ തേമാസം വുട്ഠാ.

‘‘ചാരികം ന പക്കമിസ്സാമി അന്തമസോ ഛപ്പഞ്ചയോജനാനിപീ’’തി ധുരം നിക്ഖിത്തമത്തേ ആപത്തി പാചിത്തിയസ്സ.

൯൭൬. അനാപത്തി സതി അന്തരായേ, പരിയേസിത്വാ ദുതിയികം ഭിക്ഖുനിം ന ലഭതി, ഗിലാനായ, ആപദാസു, ഉമ്മത്തികായ, ആദികമ്മികായാതി.

ദസമസിക്ഖാപദം നിട്ഠിതം.

തുവട്ടവഗ്ഗോ ചതുത്ഥോ.