൪. അനുമോദനവത്തകഥാ

൩൬൨. തേന ഖോ പന സമയേന ഭിക്ഖൂ ഭത്തഗ്ഗേ ന അനുമോദന്തി. മനുസ്സാ ഉജ്ഝായന്തി ഖിയ്യന്തി വിപാചേന്തി – ‘‘കഥഞ്ഹി നാമ സമണാ സക്യപുത്തിയാ ഭത്തഗ്ഗേ ന അനുമോദിസ്സന്തീ’’തി! അസ്സോസും ഖോ ഭിക്ഖൂ തേസം മനുസ്സാനം ഉജ്ഝായന്താനം ഖിയ്യന്താനം വിപാചേന്താനം. അഥ ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതസ്മിം നിദാനേ ഏതസ്മിം പകരണേ ധമ്മിം കഥം കത്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, ഭത്തഗ്ഗേ അനുമോദിതു’’ന്തി. അഥ ഖോ തേസം ഭിക്ഖൂനം ഏതദഹോസി – ‘‘കേന നു ഖോ ഭത്തഗ്ഗേ അനുമോദിതബ്ബ’’ന്തി? ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതസ്മിം നിദാനേ ഏതസ്മിം പകരണേ ധമ്മിം കഥം കത്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, ഥേരേന ഭിക്ഖുനാ ഭത്തഗ്ഗേ അനുമോദിതു’’ന്തി.

തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരസ്സ പൂഗസ്സ സങ്ഘഭത്തം ഹോതി. ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ സങ്ഘത്ഥേരോ ഹോതി. ഭിക്ഖൂ – ‘ഭഗവതാ അനുഞ്ഞാതം ഥേരേന ഭിക്ഖുനാ ഭത്തഗ്ഗേ അനുമോദിതു’ന്തി – ആയസ്മന്തം സാരിപുത്തം ഏകകം ഓഹായ പക്കമിംസു. അഥ ഖോ ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ തേ മനുസ്സേ പടിസമ്മോദിത്വാ പച്ഛാ ഏകകോ അഗമാസി. അദ്ദസാ ഖോ ഭഗവാ ആയസ്മന്തം സാരിപുത്തം ദൂരതോവ ഏകകം ആഗച്ഛന്തം. ദിസ്വാന ആയസ്മന്തം സാരിപുത്തം ഏതദവോച – ‘‘കച്ചി, സാരിപുത്ത, ഭത്തം ഇദ്ധം അഹോസീ’’തി? ‘‘ഇദ്ധം ഖോ, ഭന്തേ, ഭത്തം അഹോസി; അപിച മം ഭിക്ഖൂ ഏകകം ഓഹായ പക്കന്താ’’തി. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതസ്മിം നിദാനേ ഏതസ്മിം പകരണേ ധമ്മിം കഥം കത്വാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, ഭത്തഗ്ഗേ ചതൂഹി പഞ്ചഹി ഥേരാനുഥേരേഹി ഭിക്ഖൂഹി ആഗമേതു’’ന്തി.

തേന ഖോ പന സമയേന അഞ്ഞതരോ ഥേരോ ഭത്തഗ്ഗേ വച്ചിതോ ആഗമേസി. സോ വച്ചം സന്ധാരേതും അസക്കോന്തോ മുച്ഛിതോ പപതി. ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. ‘‘അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, സതി കരണീയേ ആനന്തരികം ഭിക്ഖും ആപുച്ഛിത്വാ ഗന്തു’’ന്തി.