൩. പരിഞ്ഞാവാരവണ്ണനാ

൧൬൫-൧൭൦. ഏത്ഥേവാതി ഇമസ്മിം സച്ചയമകേ ഏവ. അപരിഞ്ഞേയ്യതാദസ്സനത്ഥന്തി ഏത്ഥ അ-കാരോ ന പരിഞ്ഞേയ്യാഭാവവചനോ, നാപി പരിഞ്ഞേയ്യപടിപക്ഖവചനോ, അഥ ഖോ തദഞ്ഞവചനോതി യഥാരഹം സച്ചേസു ലബ്ഭമാനാനം പഹാതബ്ബതാദീനമ്പി ദസ്സനേ ആപന്നേയേവ സമയവാരോ ദസ്സനപരോ, യേസഞ്ച ന ദസ്സനപരോ, തേസു കേസുചി സച്ചേസു ലബ്ഭമാനാനമ്പി കേസഞ്ചി വിസേസാനം അയം വാരോ ന ദസ്സനപരോതി ദസ്സേന്തോ ‘‘സച്ഛികരണ…പേ… ദസ്സനത്ഥഞ്ചാ’’തി ആഹ. സമുദയേ പഹാനപരിഞ്ഞാവ വുത്താ, ന തീരണപരിഞ്ഞാതി യുത്തം താവേതം സമുദയസ്സപി തീരേതബ്ബസഭാവത്താ, ‘‘ദുക്ഖേ തീരണപരിഞ്ഞാവ വുത്താ, ന പഹാനപരിഞ്ഞാ’’തി ഇദം പന കസ്മാ വുത്തം, നനു ദുക്ഖം അപ്പഹാതബ്ബമേവാതി? സമുദയസച്ചവിഭങ്ഗേ വുത്താനം കേസഞ്ചി സമുദയകോട്ഠാസാനം ദുക്ഖസച്ചേ സങ്ഗഹണതോ ദുക്ഖസമുദയേ വാ അസങ്കരതോവ ഗഹേത്വാ ഭൂതകഥനമേതം ദട്ഠബ്ബം. ഉഭയത്ഥാതി ദുക്ഖേ സമുദയേ ച വുത്താ. കസ്മാ? തേസം സാധാരണാതി. ഏവം സാധാരണാസാധാരണഭേദഭിന്നം യഥാവുത്തം പരിഞ്ഞാകിച്ചം പുബ്ബഭാഗേ നാനക്ഖണേ ലബ്ഭമാനമ്പി മഗ്ഗകാലേ ഏകക്ഖണേ ഏവ ലബ്ഭതി ഏകഞാണകിച്ചത്താതി ദസ്സേതും ‘‘മഗ്ഗഞാണഞ്ഹീ’’തിആദി വുത്തം.

പരിഞ്ഞാവാരവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

സച്ചയമകവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.