൭. ചിത്തട്ഠിതികഥാവണ്ണനാ

൩൩൫. ഏവന്തി ‘‘ഏകചിത്തം യാവതായുകം തിട്ഠതീ’’തി വുത്താകാരേന. അഞ്ഞത്ഥാതി അരൂപഭവതോ അഞ്ഞസ്മിം. ഏതേനാതി ‘‘ഏകമേവ ചിത്തം ആരുപ്പേ തിട്ഠതി, യാവതായുകം തിട്ഠതീ’’തി ഏവംവാദിനാ ദുതിയാപി അഡ്ഢകഥാ പസ്സിതബ്ബാ പഠമകഥായ ചിരകാലാവട്ഠാനവചനസ്സ അഞ്ഞദത്ഥു ഭാവവിഭാവനതോതി അധിപ്പായോ. പുരിമായാതി ‘‘യാവതായുകം തിട്ഠതീ’’തി പഞ്ഹതോ പുരിമായ. തത്ഥ ഹി ‘‘വസ്സസതം തിട്ഠതീ’’തി പുച്ഛായ ‘‘ആമന്താ’’തി അനുഞ്ഞാ കതാ, പച്ഛിമായം പന ‘‘മനുസ്സാനം ഏകം ചിത്തം യാവതായുകം തിട്ഠതീ’’തി ‘‘ന ഹേവം വത്തബ്ബേ’’തി പടിക്ഖേപോ കതോ. അവിരോധോ വിഭാവേതബ്ബോ, യതോ തത്ഥേവ അനുഞ്ഞാ കതാ, ന പച്ഛാതി അധിപ്പായോ. വസ്സസതാദീതി ച ആദി-സദ്ദേന ന കേവലം ‘‘ദ്വേ വസ്സസതാനീ’’തി ഏവമാദിയേവ സങ്ഗഹിതം, അഥ ഖോ ‘‘ഏകം ചിത്തം ദിവസം തിട്ഠതീ’’തി ഏവമാദിപീതി ദട്ഠബ്ബം. ‘‘മുഹുത്തം മുഹുത്തം ഉപ്പജ്ജതീതി പഞ്ഹോ സകവാദിനാ പുച്ഛിതോ വിയ വുത്തോ’’തി ഇദം വിചാരേതബ്ബം. ‘‘മുഹുത്തം മുഹുത്തം ഉപ്പജ്ജതീ’’തി പഞ്ഹോ പരവാദിസ്സ. ‘‘ഉപ്പാദവയധമ്മിനോ’’തിആദിസുത്തത്ഥവസേന പടിഞ്ഞാ സകവാദിസ്സാതി ഹി വുത്തം.

ചിത്തട്ഠിതികഥാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.