൨. വിലേഖനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൪൩൮. ആപത്തിഞ്ച സതിസമ്മോസായാതി ഏത്ഥ ച-സദ്ദോ കത്തബ്ബഞ്ച ന കരോതീതി ദീപേതി, ന ചത്താരി ഏവാതി വുത്തം ഹോതി. രട്ഠേകദേസോ ജനപദോ. ബുദ്ധകാലേ അരിട്ഠകണ്ടകാ സാസനപച്ചത്ഥികാ. ‘‘നാലം അന്തരായായാ’’തി വചനേന ഹി തേ ഭഗവതോ അസബ്ബഞ്ഞുതം ദീപേന്തി. പരിനിബ്ബുതേ ഭഗവതി ദസവത്ഥുദീപകാ വജ്ജിപുത്തകാ. തേ ഹി വിനയസാസനപച്ചത്ഥികാ. പരൂപഹാരാദിവാദാ പന സുത്തന്താഭിധമ്മപ്പച്ചത്ഥികാ. കേ പന തേ? ഏകച്ചേ മഹാസങ്ഘികാദയോ, ന സബ്ബേതി ദീപനത്ഥം ‘‘പരൂപഹാരാ…പേ… വാദാ’’തി വിസേസനവചനമാഹ. തത്ഥ യേ കുഹകാ പാപിച്ഛകാ അഭൂതം ഉല്ലപിത്വാ പടിലദ്ധവരഭോജനാനി ഭുഞ്ജിത്വാ മുട്ഠസ്സതീ നിദ്ദം ഓക്കമിത്വാ സുക്കവിസ്സട്ഠിം പത്താ, അഞ്ഞേഹി തം ദിസ്വാ ‘‘അത്ഥി അരഹതോ സുക്കവിസ്സട്ഠീ’’തി വുത്തേ ‘‘മാരകായികാ ഉപസംഹരന്തീ’’തി വത്വാ ജനം വഞ്ചേന്തി. യേ ച സമ്മാപടിപന്നാ അകുഹകാ, തേപി തം വചനം സുത്വാ കേചി തംദിട്ഠികാ ഹോന്തി അധിമാനിനോ ച. അത്തനോ സുക്കവിസ്സട്ഠിം പസ്സിത്വാപി നാധിമുച്ചന്തി, അനധിഗതേ അധികതസഞ്ഞിനോവ ഹോന്തി. തഥാ അത്ഥി അരഹതോ അഞ്ഞാണകങ്ഖാവിതരണാ നാമഗോത്താദീസു വിയ സച്ചേസു പരവിതരണാ പരേഹി പഞ്ഞത്താ നാമാനീതി അധിപ്പായോ യഥാസമ്ഭവം യോജേതബ്ബോ. തത്ഥ വിനയധരോ ‘‘അട്ഠാനമേതം, ഭിക്ഖവേ, അനവകാസോ, യം അരഹതോ അസുചി മുച്ചേയ്യ (കഥാ. ൩൧൩; മഹാവ. ൩൫൩). ദിട്ഠധമ്മാ…പേ… അപരപ്പച്ചയാ സത്ഥുസാസനേ’’തിആദീനി (മഹാവ. ൩൦) സുത്തപദാനി ദസ്സേത്വാ തേ സാസനപച്ചത്ഥികേസു നിഗ്ഗഹിതം നിഗ്ഗണ്ഹാതീതി അധിപ്പായോ. ഇതരേ ‘‘പരിയത്തി മൂല’’ന്തി വാദിനോ. ‘‘പാതിമോക്ഖേ ഉദ്ദിസ്സമാനേ’’തി നിദാനവസേന വുത്തം. തഥാഗതസ്സ വിഭങ്ഗപദാനി സിദ്ധാനി. സിദ്ധേയേവ കിം ഇമസ്സ അങ്ഗാനി? ഗരഹിതുകാമതാ ഉപസമ്പന്നസ്സ സന്തികേ സിക്ഖാപദവിവണ്ണനഞ്ചാതി.

വിലേഖനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.