൩. ഭിക്ഖുനുപസ്സയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

൧൬൨. ‘‘ഏകരത്തമ്പി വസന്തീ’’തി (പാചി. ൧൬൧) വചനതോ യത്ഥ രത്തിയം ന വസന്തി, തത്ഥ ഗന്ത്വാ ഓവദിതും വട്ടതീതി ഏകേ. യദി ഏവം സങ്കേതട്ഠാനം ഗന്ത്വാ ഓവദിതും വട്ടതീതി സിദ്ധം. ‘‘തതോ അദ്ധയോജനേയേവ സഭിക്ഖുകോ ആവാസോ ഇച്ഛിതബ്ബോ’’തി ന വത്തബ്ബം. ഭിക്ഖുനോവാദകോ ചേ അദ്ധയോജനം ഗന്ത്വാ ഓവദിതുകാമോ ഹോതി, ഭിക്ഖുനിസങ്ഘോ ച അദ്ധയോജനം ഗന്ത്വാ സോതുകാമോ, ‘‘വട്ടതീ’’തി വത്തബ്ബം സിയാ, തഞ്ച ന വുത്തം, തസ്മാ ന വട്ടതി. ഹേട്ഠിമപരിച്ഛേദേന പന ‘‘ഏകരത്തമ്പീ’’തി വുത്തം. തതോ പട്ഠായ ഉപസ്സയം ഹോതി, ന ഉപസ്സയസങ്ഖേപേന കതമത്തേനാതി വുത്തം ഹോതി. യത്ഥ വാസൂപഗതാ ഭിക്ഖുനിയോ, സോ ഉപസ്സയസങ്ഖ്യം ഗച്ഛതി, തത്ഥ ന ഗന്ത്വാ ഓവാദോ ദാതബ്ബോ. ഏകാവാസേ ദിവാ വട്ടതീതി ഏകേ, വിചാരേത്വാ യുത്തതരം ഗഹേതബ്ബം.

ഭിക്ഖുനുപസ്സയസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.