൮. സൂദസുത്തവണ്ണനാ

൩൭൪. ആഹാരസമ്പാദനേന തംതംആഹാരവത്ഥുഗതേ സൂദേതി പഗ്ഘരേതീതി സൂദോ, ഭത്തകാരകോ. ദഹരേഹി മനാപതരം അച്ചേതബ്ബതോ അതിക്കമിതബ്ബതോ അച്ചയാ, ഭോജനേ രസവിസേസാ, തസ്മാ നാനച്ചയേഹീതി നാനപ്പകാരരസവിസേസേഹീതി അത്ഥോ. തേന വുത്തം ‘‘നാനച്ചയേഹീ’’തിആദി. അഗ്ഗീയതി അസങ്കരതോ വിഭജീയതീതി അഗ്ഗോ, അമ്ബിലമേവ അഗ്ഗോ അമ്ബിലഗ്ഗോതി ആഹ – ‘‘അമ്ബിലഗ്ഗേഹീതി അമ്ബിലകോട്ഠാസേഹീ’’തി. ദാതും അഭിഹരിതബ്ബതായ അഭിഹാരാ, ദേയ്യധമ്മാ. തേനാഹ – ‘‘അഭിഹടാനം ദായാന’’ന്തി. ഇദം മേ കമ്മട്ഠാനം അനുലോമംവാതി ഇദം മമ കമ്മട്ഠാനം ഏവം പവത്തമാനം അനുലോമാവസാനമേവ ഹുത്വാ തിട്ഠതി. ഏവം പുന പവത്തമാനം ഉസ്സക്കിത്വാ വിസേസനിബ്ബത്തനത്ഥമേവ ഹോതീതി ഏവം നിമിത്തം ഗഹേതും ന സക്കോതി ബാലോ അബ്യത്തോ, പണ്ഡിതോ പന സക്കോതി. അത്തനോ ചിത്തസ്സാതി അത്തനോ ഭാവനാചിത്തസ്സ. പുബ്ബഭാഗവിപസ്സനാ സതിപട്ഠാനാവ കഥിതാ ‘‘സകസ്സ ചിത്തസ്സ നിമിത്തം ഉഗ്ഗണ്ഹാതീ’’തി വുത്തത്താ.