൧൦. ഭിക്ഖുനുപസ്സയസുത്തവണ്ണനാ

൩൭൬. കമ്മട്ഠാനകമ്മികാതി കമ്മട്ഠാനമനുയുത്താ. വിസേസേതീതി വിസേസോ, അതിസയോ, സ്വായം പുബ്ബാപരവിസേസോ ഉപാദായുപാദായ ഗഹേതബ്ബോതി തം ദസ്സേതും ‘‘തത്ഥാ’’തിആദിമാഹ.

ഉപ്പജ്ജതി കിലേസപരിളാഹോതി കായേ അസുഭാദിവസേന മനസികാരം അദഹന്തസ്സ മനസികാരസ്സ വീഥിയം അപടിപന്നതാ സുഭാദിവസേന കായാരമ്മണോ കിലേസപരിളാഹോ ച ഉപ്പജ്ജതി. വീരിയാരമ്ഭസ്സ അഭാവേന തസ്മിം ആരമ്മണേ ചേതസോ വാ ലീനത്തം ഹോതി, ഗോചരജ്ഝത്തതോ ബഹിദ്ധാ പുഥുത്താരമ്മണേ ചിത്തം വിക്ഖിപതി. ഏവം കിലേസപരിളാഹേ ചാതിആദിനാ തിവിധമ്പി ഭാവനാനുയോഗസ്സ കിലേസവത്ഥുഭാവം ഉപാദായ സമുച്ചയവസേന അട്ഠകഥായം വുത്തം. യസ്മാ പന തേ പരിളാഹലീനത്തവിക്ഖേപാ ഏകജ്ഝം ന പവത്തന്തി, തസ്മാ പാളിയം ‘‘കായാരമ്മണോ വാ’’തിആദിനാ അനിയമത്ഥോ വാ-സദ്ദോ ഗഹിതോ. കിലേസാനുരഞ്ജിതേനാതി കിലേസവിവണ്ണിതചിത്തേന ഹുത്വാ ന വത്തിതബ്ബം. കഥം പന വത്തിതബ്ബന്തി ആഹ ‘‘കിസ്മിഞ്ചിദേവാ’’തി. ന ച വിതക്കേതി ന ച വിചാരേതീതി കിലേസസഹഗതേ വിതക്കവിചാരേ ന പവത്തേതി. സുഖിതോതി ഝാനസുഖേന സുഖിതോ.

ഇമസ്സ ഭിക്ഖുനോ ഭാവനാ പവത്താതി സമ്ബന്ധോ. യസ്മാ ഹി ഇമസ്സ ഭിക്ഖുനോ തം മൂലകമ്മട്ഠാനം പരിപന്ഥേ സതി ഠപേത്വാ ബുദ്ധഗുണാദിഅനുസ്സരണേന ചിത്തം പസാദേത്വാ മൂലകമ്മട്ഠാനഭാവനാ പവത്താ, തസ്മാ പണിധായ ഭാവനാതി വുത്തന്തി സമ്ബന്ധോ. അട്ഠപേത്വാതി ചിത്തം അപ്പവത്തേത്വാതി അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ. കമ്മട്ഠാനാദീനം തിണ്ണമ്പി വസേന അത്ഥയോജനാ സമ്ഭവതി. തേനാഹ ‘‘തത്ഥാ’’തിആദി. സാരേന്തോ വിയാതി രഥം വാഹയന്തോ വിയ. സമപ്പമാണതോ അട്ഠകാദിവസേന സുതച്ഛിതം പക്ഖിപന്തോ വിയ. സുഖേനേവ കിലേസാനം ഓകാസം അദേന്തോ അന്തരാ അസജ്ജന്തോ അലഗ്ഗന്തോ. വിപസ്സനാചാരസ്സ ആരദ്ധവുത്തിതം അപരിപന്ഥതഞ്ച ദസ്സേന്തോ ഓപമ്മദ്വയമാഹ. ബ്യാഭങ്ഗിയാതി കാജദണ്ഡേന. കിലേസപരിളാഹാദീനന്തി കിലേസപരിളാഹലീനത്തവിക്ഖേപാനം.

ഗുളഖണ്ഡാദീനീതി ഗുളഖണ്ഡസക്ഖരഖണ്ഡാദീനി ഉച്ഛുവികാരഭൂതാനി. ‘‘കായേ കായാനുപസ്സീ വിഹരാമീ’’തിആദിവചനതോ ‘‘പുബ്ബഭാഗവിപസ്സനാ കഥിതാ’’തി വുത്തം.

അമ്ബപാലിവഗ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.