൬-൭. തണ്ഹക്ഖയസുത്താദിവണ്ണനാ

൨൦൭-൨൦൮. ‘‘സോ മം പുച്ഛിസ്സതീ’’തി അധിപ്പായേന ഭഗവതാ ഓസാപിതദേസനം. പത്ഥടത്താ ഭാവനാപാരിപൂരിയാ വിത്ഥാരിതം ഗതത്താ. മഹന്തഭാവന്തി ഭാവനാവസേനേവ മഹത്തം ഗതത്താ. തതോ ഏവ വഡ്ഢിപ്പമാണാ. നീവരണവിഗമേ സമ്ഭവതോ പച്ചയതോ ബ്യാപാദോ വിഗതോ ഹോതീതി ആഹ – ‘‘നീവരണാനം ദൂരീഭാവേന ബ്യാപാദവിരഹിതത്താ’’തി. തണ്ഹാമൂലകന്തി തണ്ഹാപച്ചയം. യഞ്ഹി തണ്ഹാസഹഗതം അസഹഗതമ്പി തണ്ഹം ഉപനിസ്സായ നിപ്ഫന്നം, സബ്ബം തം തണ്ഹാമൂലകം. പഹീയതി അനുപ്പാദപ്പഹാനേന. തണ്ഹാദീനംയേവ ഖയാ, ന തേസം സങ്ഖാരാനം ഖയാ. ഏതേഹി തണ്ഹക്ഖയാദിപദേഹി.