൮. ഉപവാനസുത്തവണ്ണനാ

൧൮൯. പച്ചത്തന്തി കരണനിദ്ദേസോ അയന്തി ആഹ – ‘‘അത്തനാവാ’’തി. കുരുമാനോയേവാതി ഉപ്പാദേന്തോ ഏവ. കമ്മട്ഠാനവിമുത്തിയാ സുട്ഠു വിമുത്തന്തി കമ്മട്ഠാനമനസികാരേന നീവരണാനം ദൂരീഭാവതോ തേഹി സുട്ഠു വിമുത്തം. അത്ഥം കരിത്വാതി ഭാവനാമനസികാരം ഉത്തമം കത്വാ. ‘‘മഹാ വത മേ അയം അത്ഥോ ഉപ്പന്നോ’’തി അത്ഥികോ ഹുത്വാ.