൧. നച്ചഗീതസുത്തവണ്ണനാ

൧൧൫൧. സങ്ഖേപതോ ‘‘സബ്ബപാപസ്സ അകരണ’’ന്തിആദിനയപ്പവത്തം (ദീ.നി. ൨.൯൦; ധ.പ. ൧൮൩) ഭഗവതോ സാസനം അച്ചന്തഛന്ദരാഗപവത്തിതോ നച്ചാദീനം ദസ്സനം ന അനുലോമേതീതി ആഹ ‘‘സാസനസ്സ അനനുലോമത്താ’’തി. അത്തനാ പരേഹി ച പയോജിയമാനം പയോജാപിയമാനഞ്ച ഏതേനേവ നച്ച-സദ്ദേന ഗഹിതം, തഥാ ഗീതവാദിതസദ്ദേഹി ചാതി ആഹ – ‘‘നച്ചനനച്ചാപനാദിവസേനാ’’തി. ആദി-സദ്ദേന ഗായന-ഗായാപന-വാദന-വാദാപനാദീനി സങ്ഗണ്ഹാതി. ദസ്സനേന ചേത്ഥ സവനമ്പി സങ്ഗഹിതം വിരൂപേകസേസനയേന. യഥാസകം വിസയസ്സ ആലോചനസഭാവതായ വാ പഞ്ചന്നം വിഞ്ഞാണാനം സവനകിരിയായപി ദസ്സനസങ്ഖേപസബ്ഭാവതോ ‘‘ദസ്സനാ’’ഇച്ചേവ വുത്തം. അവിസൂകഭൂതസ്സ ഗീതസ്സ സവനം കദാചി വട്ടതീതി ആഹ – ‘‘വിസൂകഭൂതാ ദസ്സനാ ചാ’’തി. തഥാ ഹി വുത്തം പരമത്ഥജോതികായ ഖുദ്ദകഅട്ഠകഥായ (ഖു. പാ. അട്ഠ. ൨.പച്ഛിമപഞ്ചസിക്ഖാപദവണ്ണനാ) – ‘‘ധമ്മൂപസംഹിതം ഗീതം വട്ടതി, ഗീതൂപസംഹിതോ ധമ്മോ ന വട്ടതീ’’തി.