൮. വസ്സസുത്തവണ്ണനാ

൧൦൩൪. പാരം വുച്ചതി നിബ്ബാനം സംസാരമഹോഘസ്സ പരതീരഭാവതോ. തേനാഹ – ‘‘തിണ്ണോ പാരങ്ഗതോ, ഥലേ തിട്ഠതി ബ്രാഹ്മണോ (സം. നി. ൪.൨൩൮; ഇതിവു. ൬൯; പു. പ. ൧൮൮), യേ ജനാ പാരഗാമിനോ’’തി (ധ. പ. ൮൫) ച. അഥ വാ പാതി രക്ഖതീതി പാരം, നിബ്ബാനം. യോ പടിവിജ്ഝതി, തം വട്ടദുക്ഖതോ പാതി രക്ഖതി, അച്ചന്തഹിതേന ച വിമുത്തിസുഖേന ച രമേതി, തസ്മാ പാരന്തി വുച്ചതി. ഗച്ഛമാനാ ഏവാതി പാരം നിബ്ബാനം ഗച്ഛമാനാ ഏവ. തേ ധമ്മാ ആസവാനം ഖയായ സംവത്തന്തി സച്ഛികിരിയാപഹാനപടിവേധാനം സമകാലത്താ.