൧. സഹസ്സഭിക്ഖുനിസങ്ഘസുത്തവണ്ണനാ

൧൦൦൭. ധമ്മികത്താ ദേസവാസീഹി അനുകമ്പിതോ രാജാതി രാജകോ, തസ്സ ആരാമോ രാജകാരാമോ, തസ്മിം. ഭൂമിസീസം സേട്ഠപ്പദേസോ, യത്ഥ വസന്തോ ലാഭഗ്ഗയസഗ്ഗപ്പത്തോ ഹോതീതി തേസം അധിപ്പായോ.

വാരാപേഹീതി പടിസേധേഹി. യുജ്ഝാപേതുന്തി കലഹം കാരാപേതും. പുന ആഗച്ഛന്താതി അപരസ്മിം സംവച്ഛരേ ആഗച്ഛന്താ. ഉബ്ബട്ടേത്വാതി മഹതീ വീചിയോ ഉബ്ബട്ടേത്വാ. യഥാ തസ്സ സകലമേവ രട്ഠം ഏകോദകീഭൂതം ഹോതി, ഏവം കത്വാ സമുദ്ദമേവ ജാതം. തേന വുത്തം ‘‘സമുദ്ദമേവ അകംസൂ’’തി.

ഇസീനമന്തരം കത്വാതി ഇസീനം കാരണം കത്വാ, ഇസീനം ഹേതൂതി അത്ഥോ, ഇസീനം വാ അന്തരഭേദം കത്വാ. തഥാ ലോകേ കോലാഹലസ്സ പത്ഥടതം വിഭാവേന്തോ ഭഗവാ ‘‘മേ സുത’’ന്തി ആഹ പച്ചക്ഖതോ ജാനമ്പി. ഉച്ഛിന്നോതി കുലച്ഛേദേന ഉച്ഛിന്നോ. ന കേവലം സയമേവ, അഥ ഖോ സഹ രട്ഠേഹി. വിഭവന്തി വിനാസം ഉപഗതോ.

തം സന്ധായേതം വുത്തന്തി തം യഥാവുത്തം പസേനദിനാ കോസലരാജേന കാരിതം വിഹാരം സന്ധായ ഏതം ‘‘രാജകാരാമേ’’തി വുത്തം.