൬. ഥപതിസുത്തവണ്ണനാ

൧൦൦൨. (വിതാനം കായാനം കാലനകായ, കാരണസ്സ ഉപഗതാനം സാതപരിയാ സിജ്ഝതി. തത്ഥ കായപരിപജ്ഝായമുഖേന തന്തിം ഠപേസി ഭഗവാ. ന ഹി പസ്സഥ നമത്ഥേഹി കരണേ നിരത്ഥകോ പിതി വത്തതി. ‘‘നിയതത്താ’’തി വുത്തം. തമേവ നിയമം ‘‘മജ്ഝിമപദേസേയേവാ’’തി അവധാരണേന വിഭാവേതി. മഹാമണ്ഡലചാരികം ചരന്തോപി മജ്ഝിമപദേസസ്സ അന്തന്തേനേവ ചരതി. തത്ഥ ച വിനേയ്യജനസ്സ സമോസരണതാ മത്തപനവാചമഹത്ഥസുപനന്തി.) [ഏത്ഥന്തരേ പാഠോ അസുദ്ധോ ദുസ്സോധനീയോ ച, സുദ്ധപാഠോ ഗവേസിതബ്ബോ.] അരുണുട്ഠാപനമ്പി തത്ഥേവ ഹോതി. പച്ചന്തപദേസേ പന ദൂരേ വിനേയ്യജനാ ഹോന്തി, തത്ഥ ഗന്ത്വാ മഗ്ഗഫലേസു പതിട്ഠാപേത്വാ തതോ പച്ചാഗന്ത്വാ മജ്ഝിമപദേസേ ഏവ വാസം ഉപഗച്ഛതി, തത്ഥ മനുസ്സേഹി കതാനം കാരാനം മഹപ്ഫലഭാവനിയമനത്ഥന്തി ദട്ഠബ്ബം. ‘‘ആസന്നേ നോ ഭഗവാ’’തി ഇദം നിദസ്സനമത്തന്തി ദസ്സേന്തോ ‘‘ന കേവല’’ന്തി ആദിമാഹ.

സകിഞ്ചനസപലിബോധനട്ഠേനാതി ഏത്ഥ കിഞ്ചനം പലിബോധോ അസമാപിതകിച്ചതാ, തദുഭയസ്സ അത്ഥിഭാവേനാതി അത്ഥോ. മഹാവാസേതി മഹാഗേഹേ.

ദ്വേപി ജനാതി ഇസിദത്തപുരാണാ. സിതം നാമ മന്ദഹസിതം. ഹസിതം നാമ വിസ്സട്ഠഹസിതം. മുത്തചാഗോതിആദീസു യം വത്തബ്ബം, തം വിസുദ്ധിമഗ്ഗടീകായം (വിസുദ്ധി. മഹാടീ. ൧.൧൬൦) വുത്തനയേന വേദിതബ്ബം. സംവിഭാഗേതി പരസ്സ ദാനവസേന സംവിഭജനേ. അകതവിഭാഗന്തി ദേയ്യധമ്മവസേന ന കതവിഭാഗം. പുഗ്ഗലവസേന പന ‘‘സീലവന്തേഹീ’’തി വുത്തത്താ കതവിഭാഗമേവ മഹപ്ഫലതാകരണേന. തേനാഹ ‘‘സബ്ബം ദാതബ്ബമേവ ഹുത്വാ ഠിത’’ന്തി.

(ഏത്ഥന്തരേ പാഠോ അസുദ്ധോ ദുസ്സോധനീയോ ച, സുദ്ധപാഠോ ഗവേസിതബ്ബോ.)