൭. ഉദായീസുത്തവണ്ണനാ

൨൩൪. ഇതിപീതി ഇമിനാപി കാരണേന. അനിച്ചേനാതി അനിച്ചഭാവേന അനത്തലക്ഖണം കഥിതം. യസ്മാ ഹേതുപച്ചയാ വിഞ്ഞാണസ്സ ഉപ്പത്തി സതി ച ഉപ്പാദേ നിരോധേന ഭവിതബ്ബം, ഉപ്പാദവയവന്തതായ അനിച്ചം വിഞ്ഞാണം, യദി ച അത്താ സിയാ പച്ചയേഹി വിനാ സിജ്ഝേയ്യ, ന ച തഥാസ്സ സിദ്ധി, തസ്മാ ‘‘വിഞ്ഞാണം അനത്താ’’തി അനിച്ചതായ അനത്തതാ കഥിതാ.

ഉദായീസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.