൮. ആദിത്തപരിയായസുത്തവണ്ണനാ

൨൩൫. കിലേസാനം അനു അനു ബ്യഞ്ജനതോ പരിബ്യത്തിയാ ഉപ്പത്തിപച്ചയഭാവതോ അനുബ്യഞ്ജനം, ഹത്ഥപാദാദിഅവയവാതി ആഹ – ‘‘ഹത്ഥാ സോഭനാ’’തിആദി. നിമിത്തഗ്ഗാഹോതി കിലേസുപ്പത്തിയാ നിമിത്തഭൂതോ ഗാഹോ. സംസന്ദേത്വാ ഗഹണന്തി അവയവേ സമോധാനേത്വാ ‘‘ഇത്ഥിപുരിസോ’’തിആദിനാ ഏകജ്ഝം ഗഹണം. വിഭത്തിഗഹണന്തി വിഭാഗേന അനവസേസഗ്ഗഹണം. കുമ്ഭീലസദിസോതി കുമ്ഭീലഗാഹസദിസോ. തേനാഹ – ‘‘സബ്ബമേവ ഗണ്ഹാതീ’’തി ഹത്ഥപാദാദീസു തം തം കോട്ഠാസം വിഭജിത്വാ ഗഹണം രത്തപാസദിസോ ജലൂകഗാഹസദിസോ. ഏകജവനവാരേപി ലബ്ഭന്തീതി ഇദം ചക്ഖുദ്വാരാനുസാരേന ഉപ്പന്നമനോദ്വാരികജവനം സന്ധായ വുത്തം.

നിമിത്തസ്സാദേന ഗന്ഥിതന്തി യഥാവുത്തേ നിമിത്തേ അസ്സാദഗാഹേന ഗന്ഥിതം സമ്ബദ്ധം. ഭവങ്ഗേനേവാതി മൂലഭവങ്ഗേനേവ. കിലേസഭയം ദസ്സേന്തോതി തഥാ കിലേസുപ്പത്തിയാ സതി അകുസലചിത്തേന അന്തരിതം ചേ മരണചിത്തം ഭവേയ്യ, ഏകന്തതോ നിരയേ വാ തിരച്ഛാനയോനിയാ വാ ഉപ്പത്തി സിയാതി കിലേസാനം ഭായിതബ്ബം ദസ്സേന്തോ. ‘‘സമയവസേന വാ ഏവം വുത്ത’’ന്തി വത്വാ തമത്ഥം വിവരന്തോ ‘‘ചക്ഖുദ്വാരസ്മിഞ്ഹീ’’തിആദിമാഹ. രത്തചിത്തം വാതി രാഗവസേന രത്തചിത്തം വാ. ദുട്ഠചിത്തേന കഥം ആരമ്മണരസാനുഭവനന്തി? ദോമനസ്സവേദനുപ്പത്തി ഏവ തസ്സ ആരമ്മണരസാനുഭവനം ദട്ഠബ്ബം. ഇമസ്സ സമയസ്സാതി മരണസമയസ്സ.

ഉഭിന്നം നാസച്ഛിദ്ദാനം മജ്ഝേ ഠിത-അട്ഠിതുദനം സഹ ഖുരട്ഠേന ഛിന്ദനം. ദണ്ഡകവാസീതി ദീഘദണ്ഡകാ മഹാവാസി. നിപജ്ജിത്വാ നിദ്ദോക്കമനന്തി ഇമിനാ പചലായികനിദ്ദം പടിക്ഖിപതി. തത്ഥ ഹി കദാചി അന്തരാ മിച്ഛാവിതക്കാനം സല്ലകാനം അവസരോ സിയാ, നത്ഥേവ നിപജ്ജിത്വാ മഹാനിദ്ദം ഓക്കന്തകാലേ. വിതക്കാനന്തി മിച്ഛാവിതക്കാനം.

ആദിത്തപരിയായസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.