൬. ഘോസിതസുത്തവണ്ണനാ

൧൨൯. രൂപാ ച മനാപാതി നീലാദിഭേദാ രൂപധമ്മാ ച മനസാ മനുഞ്ഞാ പിയരൂപാ സംവിജ്ജന്തി, ഇദഞ്ച സുഖവേദനീയസ്സ ഫസ്സസ്സ സഭാവദസ്സനത്ഥം. ഏവം ‘‘രൂപാ ച മനാപാ ഉപേക്ഖാവേദനിയാ’’തി ഏത്ഥാപി യഥാരഹം വത്തബ്ബം. ചക്ഖുവിഞ്ഞാണ…പേ… ഫസ്സന്തി വുത്തം. ഉപനിസ്സയകോടിയാ ഹി ചക്ഖുവിഞ്ഞാണസമ്പയുത്തഫസ്സോ സുഖവേദനീയോ, ന സഹജാതകോടിയാ. തേനാഹ – ‘‘ഏകം ഫസ്സം പടിച്ച ജവനവസേന സുഖവേദനാ ഉപ്പജ്ജതീ’’തി. സേസപദേസൂതി ‘‘സംവിജ്ജതി ഖോ, ഗഹപതി, സോതധാതൂ’’തി ആഗതേസു പഞ്ചസു കോട്ഠാസേസു.

തേവീസതി ധാതുയോ കഥിതാ ഛന്നം ദ്വാരാനം വസേന വിഭജ്ജഗഹണേന. വത്ഥുനിസ്സിതന്തി ഹദയവത്ഥുനിസ്സിതം. പഞ്ചദ്വാരേ വീസതി, മനോദ്വാരേ തിസ്സോ ഏവം തേവീസതി.

ഘോസിതസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.