൧. അദന്തഅഗുത്തസുത്തവണ്ണനാ

൯൪. അദമിതാതി ദമം നിബ്ബിസേവനഭാവം അനീതാ. അഗോപിതാതി സതിസങ്ഖാതായ വതിയാ ന രക്ഖിതാ. അപിഹിതാതി സതികവാടേന ന പിഹിതാ. ചതൂഹിപി പദേഹി ഇന്ദ്രിയാനം അനാവരണമേവാഹ. അധികം വഹന്തീതി അധിവാഹാ, ദുക്ഖസ്സ അധിവാഹാ ദുക്ഖാധിവാഹാ. നിരയേസു ഉപ്പജ്ജനകം നേരയികം. ആദി-സദ്ദേന സേസപാളിം സങ്ഗണ്ഹാതി.

സളേവാതി ഛ-കാരസ്സ സ-കാരോ, ള-കാരോ പദസന്ധികരോ. യത്ഥാതി നിമിത്തത്ഥേ ഭുമ്മം. അനവസ്സുതാ അതിന്താതി രാഗേന അതേമിതാ.

അസ്സാദിതന്തി അസ്സാദം ഇതം ഉപഗതം. തേനാഹ ‘‘അസ്സാദവന്ത’’ന്തി. സുഖദുക്ഖന്തി ഇട്ഠാനിട്ഠം. അന്വയതീതി അന്വയോ, ഹേതു. ഫസ്സോതി അന്വയോ ഏതസ്സാതി ഫസ്സന്വയന്തി ആഹ – ‘‘ഫസ്സഹേതുക’’ന്തി. ‘‘അവിരുദ്ധ’’ഇതി വിഭത്തിലോപേന നിദ്ദേസോ.

പപഞ്ചസഞ്ഞാതി തണ്ഹാദിസമധൂപസംഹതസഞ്ഞാ. തേനാഹ ‘‘കിലേസസഞ്ഞായ പപഞ്ചസഞ്ഞാ നാമ ഹുത്വാ’’തി. പപഞ്ചസഞ്ഞാ ഏതേസം അത്ഥീതി പപഞ്ചസഞ്ഞാ, ഇതരീതരാ നരാ. പപഞ്ചയന്താതി സംസാരേ പപഞ്ചം ചിരായനം കരോന്താ. സഞ്ഞിനോതി ഗേഹസ്സിതസഞ്ഞായ സഞ്ഞാവന്തോ. മനോമയം വിതക്കന്തി കേവലം മനസാ സമ്ഭാവിതം മിച്ഛാവിതക്കം. ഇരീയതീതി ഇരിയം പടിപത്തിം ഇരീയതി പടിപജ്ജതി.

സുട്ഠു ഭാവിതോതി സുട്ഠുഭാവം സുഭാവനം ഇതോ ഭാവിതഭാവിതോ. ഫുട്ഠസ്സ ചിത്തന്തി തേന യഥാവുത്തഫസ്സേന ഫുട്ഠം അസ്സ ചിത്തം. ന വികമ്പതേ ക്വചീതി കിസ്മിഞ്ചി ഇട്ഠാനിട്ഠാരമ്മണേ ന കമ്പതി. പാരഗാതി പാരഗാമിനോ ഭവഥ.

അദന്തഅഗുത്തസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.