൨. തിസ്സസുത്തവണ്ണനാ

൮൪. മധുരകം വുച്ചതി കായേ വിഭാരന്തി ആഹ – ‘‘മധുരകജാതോ വിയാതി സഞ്ജാതഗരുഭാവോ വിയാ’’തി. ഗരുഭാവേ സതി ലഹുതാ അനോകാസാവ, തഥാ മുദുതാ കമ്മഞ്ഞതാ ചാതി വുത്തം ‘‘അകമ്മഞ്ഞോ’’തി. ‘‘കായേ’’തി ആനേത്വാ വത്തബ്ബം. ന പക്ഖായന്തീതി പകാസാ ഹുത്വാ ന ഖായന്തി. തേനാഹ ‘‘ന പാകടാ ഹോന്തീ’’തി. ഉപട്ഠഹന്തീതി ഉപതിട്ഠന്തി. ന ദിസ്സതീതി ഗഹണം ന ഗച്ഛതി. മഹാവിചികിച്ഛാതി അട്ഠവത്ഥുകാ സോളസവത്ഥുകാ ച വിമതി. ന ഹി ഉപ്പജ്ജതി പരിപക്കകുസലമൂലത്താ.

കാമാനമേതം അധിവചനന്തി പദം ഉദ്ധരിത്വാ യേന അധിപ്പായേന ഭഗവതാ നിന്നം പല്ലലം കാമാനം നിദസ്സനഭാവേന ആഭതം, തം അധിപ്പായം വിഭാവേതും ‘‘യഥാ ഹീ’’തിആദി വുത്തം.

തിസ്സസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.