൧. ആനന്ദസുത്തവണ്ണനാ

൮൩. പടിച്ചാതി നിസ്സയം കത്വാ. ‘‘ഏസോഹമസ്മീ’’തി ദിട്ഠിഗ്ഗാഹോ, ‘‘സേയ്യോഹമസ്മീ’’തി മാനഗ്ഗാഹോ ച തണ്ഹാവസേനേവ ഹോന്തീതി തണ്ഹാപി തഥാപവത്തിയാ പച്ചയഭൂതാ തഥാപവത്തി ഏവാതി വുത്തം ‘‘അസ്മീതി ഏവം പവത്തം തണ്ഹാമാനദിട്ഠിപപഞ്ചത്തയം ഹോതീ’’തി. ദഹരസദ്ദോ ബാലദാരകേപി പവത്തതീതി തതോ വിസേസനത്ഥം ‘‘യുവാ’’തി വുത്തം. യുവാപി ഏകോ അമണ്ഡനസീലോതി തതോ വിസേസനത്ഥം ‘‘മണ്ഡനകജാതികോ’’തി വുത്തം. തേന മുഖനിമിത്തപച്ചവേക്ഖണസ്സ സബ്ഭാവം ദസ്സേതി. തന്തി ആദാസമണ്ഡലം ഓലോകയതോ. പരമ്മുഖം ഹുത്വാ പഞ്ഞായേയ്യാതി യദി പുരത്ഥിമദിസാഭിമുഖം ഹുത്വാ ഠിതം, മുഖനിമിത്തമ്പി പുരത്ഥിമദിസാഭിമുഖമേവ ഹുത്വാ പഞ്ഞായേയ്യാതി അത്ഥോ. യദിപി പരസ്സ സദിസസ്സ മുഖം ഭവേയ്യ, തഥാപി കാചി അസദിസതാ ഭവേയ്യാതി വുത്തം ‘‘വണ്ണാദീഹി അസദിസം ഹുത്വാ പഞ്ഞായേയ്യാ’’തി. നിഭാസരൂപന്തി പടിഭാസരൂപം. നിഭാസരൂപം താവ കംസാദിമയേ പഭസ്സരേ മണ്ഡലേ പഞ്ഞായതു, ഉദകേ പന കഥന്തി ‘‘കേന കാരണേനാ’’തി പുച്ഛതി. ഇതരോ ‘‘മഹാഭൂതാനം വിസുദ്ധതായാ’’തി വദന്തോ തത്ഥാപി യഥാലദ്ധപഭസ്സരഭാവേനേവാതി ദസ്സേതി. ഏത്ഥ ച മണ്ഡനജാതികോ പുരിസോ വിയ പുഥുജ്ജനോ, ആദാസതലാദയോ വിയ പഞ്ചക്ഖന്ധാ, മുഖനിമിത്തം വിയ ‘‘അസ്മീ’’തി ഗഹണം, മുഖനിമിത്തം ഉപാദായ ദിസ്സമാനരൂപാദി വിയ ‘‘അസ്മീ’’തി സതി ‘‘അഹമസ്മീ’’തി ‘‘പരോസ്മീ’’തിആദയോ ഗാഹവിസേസാ. അഭിസമേതോതി അഭിസമിതോ, അയമേവ വാ പാഠോ.

ആനന്ദസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.