൮. മല്ലികാസുത്തവണ്ണനാ

൧൧൯. ‘‘കസ്മാ പുച്ഛതീ’’തി? പുച്ഛാകാരണം ചോദേത്വാ സമുദയതോ പട്ഠായ ദസ്സേതും ‘‘അയം കിര മല്ലികാ’’തിആദി വുത്തം. മാലാരാമം ഗന്ത്വാതി അത്തനോ പിതു മാലാരാമം രക്ഖണത്ഥഞ്ചേവ അവസേസപുപ്ഫഗ്ഗഹണത്ഥഞ്ച ഗന്ത്വാ. കാസിഗാമേതി കാസിരട്ഠസ്സ ഗാമേ. സോ കിര ഗാമോ മഹാകോസലരാജേന അത്തനോ ധീതുയാ പതിഘരം ഗച്ഛന്തിയാ പുപ്ഫമൂലത്ഥായ ദിന്നോ, തംനിമിത്തം. ഭാഗിനേയ്യേന അജാതസത്തുനാ. തസ്സാതി രഞ്ഞോ പസേനദിസ്സ. സാതി മല്ലികാ. നിവത്തിതുന്തി തസ്സാ ധമ്മതായ നിവത്തിതും തസ്സാ വചനം പടിക്ഖിപിതും. നേവജ്ഝഗാതി വത്തമാനത്ഥേ അതീതവചനന്തി ആഹ ‘‘നാധിഗച്ഛതീ’’തി. പുഥു അത്താതി തേസം സത്താനം അത്താ.

മല്ലികാസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.