൩. അമൂള്ഹവിനയകഥാ

൧൯൬. ഭാസിതപരികന്തന്തി ഏത്ഥ ഭാസിതപരികന്തസദ്ദാനം കരണാപേക്ഖത്താ വിസും കരണം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘വാചായ ഭാസിതം, കായേന പരികന്ത’’ന്തി. ‘‘പരിക്കമേത്വാ കത’’ന്തി ഇമിനാ പരികമതീതി പരികന്തം, പരികന്തം ഹുത്വാ കതം പരികന്തന്തി വചനത്ഥം ദസ്സേതി. പരിക്കമേത്വാതി അതിക്കമിത്വാ. സരതായസ്മാതി ഏത്ഥ ഉകാരലോപസന്ധിം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘സരതു ആയസ്മാ’’തി. ‘‘ഏവരൂപിയാ ആപത്തിയാ’’തി ഇമിനാ ആപജ്ജിതാതി ഏത്ഥ തുപച്ചയയോഗഭാവതോ കമ്മത്ഥഛട്ഠിയാപി സമ്ഭവഭാവം ദസ്സേതി. തുപച്ചയയോഗേ കമ്മത്ഥഛട്ഠീ അനിച്ചം ഹോതി, തസ്മാ പാളിയം ‘‘ഏവരൂപിയാ ആപത്തിയാ’’തി കമ്മത്ഥഛട്ഠീഭാവേന അവത്വാ ‘‘ഏവരൂപിം ആപത്തി’’ന്തി കമ്മത്ഥദുതിയാഭാവേന വുത്തന്തി ദട്ഠബ്ബം. തസ്സാതി ‘‘ആപജ്ജിത്വാ’’തി പാഠസ്സ. ‘‘പഠമം പച്ഛാ’’തി പദേഹി അധിപ്പായത്ഥം ദസ്സേതി. ചോദകസ്സ കഥം വിനേതി വിനാസേതീതി വിനയോ, ചോദകസ്സ കഥം വിനേതി വിനാസേതി അനേനാതി വാ വിനയോ. പഠമം മൂള്ഹഭാവം ഉപഗന്ത്വാ പച്ഛാ അമൂള്ഹസ്സ ദാതബ്ബോ വിനയോ അമൂള്ഹവിനയോ.