൨൨൩. ഉപനന്ദസക്യപുത്തവത്ഥുകഥാ

൩൬൪. ഏത്ഥാതി ഉപനന്ദവത്ഥുമ്ഹി. തസ്സാതി ഉപനന്ദസ്സ. ഗാമകാവാസിനോതി ഗാമകേ ആവാസിനോ. അയന്തി ഉപനന്ദോ. മുഖരോതി മുഖം ഖരം ഏതസ്സാതി മുഖരോ ഖകാരലോപോ, അഥ വാ മുഖം ഏതസ്സത്ഥീതി മുഖരോ മന്തുത്ഥേ പവത്തോ രപച്ചയോ നിന്ദത്ഥവാചകോ. ലഹുകാപത്തീതി ദുക്കടാപത്തി. തസ്സേവാതി ഗഹിതഭിക്ഖുസ്സേവ. ധുരനിക്ഖേപേ സതീതി യോജനാ.

ഏകസ്സ പുഗ്ഗലസ്സത്ഥായ അധിപ്പിയതേ ഇച്ഛിയതേതി ഏകാധിപ്പായോ, ഏകപുഗ്ഗലപടിവീസോ, തേനാഹ ‘‘ഏകപുഗ്ഗലപടിവീസമേവാ’’തി. യഥാ യഥാതി യേന യേനാകാരേന. യോതി പടിവീസോ. ‘‘തഥാ തഥാ’’തി അജ്ഝാഹരിതബ്ബോ. തത്ഥാതി ‘‘ഇധ പനാ’’തിആദിവചനേ. ഏകേകസ്മിം ആവാസേതി സമ്ബന്ധോ. വാസദ്ദോ അഞ്ഞേപി ദ്വീഹദ്വീഹാദിവാരേ സങ്ഗണ്ഹാതി. യന്തി പടിവീസം. ഏകോ പുഗ്ഗലോതി ഏകോ നിച്ചാവാസോ പുഗ്ഗലോ. ഏവന്തി ഉപഡ്ഢേ ദിയ്യമാനേ. യത്ഥ വാ പനാതി ഏത്ഥ യസദ്ദസ്സ വിസയം ദസ്സേതും വുത്തം ‘‘ഏവം പുരിമസ്മി’’ന്തി. പുരിമസ്മിം ആവാസേതി സമ്ബന്ധോ. തതോതി ഏത്ഥ തസദ്ദസ്സ വിസയം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘ബഹുതരം വസിതവിഹാരതോ’’തി. ഇദഞ്ചാതി ‘‘അമുത്ര ഉപഡ്ഢോ ചീവരപടിവീസോ ദാതബ്ബോ’’തി വചനഞ്ച. ഏകസീമവിഹാരേഹീതി ഏകിസ്സം ഉപചാരസീമായം ഠിതേഹി വിഹാരേഹി. നാനാസീമവിഹാരേതി നാനാഉപചാരസീമായം ഠിതേ വിഹാരേ. സേനാസനഗ്ഗാഹോതി പുരിമഉപചാരസീമായം സേനാസനഗ്ഗാഹോ. തത്ഥാതി പസ്സമ്ഭനവിഹാരേ. സേസന്തി ചീവരതോ സേസം. സബ്ബത്ഥാതി സബ്ബേസു വിഹാരേസു. അന്തോസീമഗതസ്സാതി അന്തോഉപചാരസീമായം ഗതസ്സ, ഭിക്ഖുനോതി സമ്ബന്ധോ. ചീവരം സേനാസനഗ്ഗാഹസ്സേവ പാപുണാതി, സേസം പന ആമിസഭേസജ്ജാദിസബ്ബം അഞ്ഞവിഹാരതോ ആഗന്ത്വാ അന്തോസീമഗതസ്സ പാപുണാതീതി അധിപ്പായോ.