൨൧൭. തിചീവരാനുജാനനകഥാ

൩൪൬. ‘‘ഉക്ഖിത്തഭണ്ഡികഭാവം ആപാദിതേ’’തി ഇമിനാ ഉബ്ഭണ്ഡിതേതി ഏത്ഥ ഉക്ഖിത്തം ഭണ്ഡം ഉബ്ഭണ്ഡം, ഉബ്ഭണ്ഡഭാവം ഇതാ ആപാദിതാതി ഉബ്ഭണ്ഡിതാതി വചനത്ഥം ദസ്സേതി. തേ ഉബ്ഭണ്ഡിതേ ഭിക്ഖൂ അദ്ദസാതി യോജനാ. ഭിസിസങ്ഖേപേനാതി ഭിസിയം പക്ഖേപേന, പവേസേനാതി അത്ഥോ, ഭിസിആകാരേനാതി വുത്തം ഹോതി. തത്ഥാതി ദക്ഖിണാഗിരിം. ഗച്ഛന്താ തേ ഭിക്ഖൂതി യോജനാ. ‘‘അട്ഠപമാണാസൂ’’തി ഇമിനാ അന്തരട്ഠകാസൂതി ഏത്ഥ കപച്ചയോ പമാണത്ഥേ ഹോതീതി ദസ്സേതി, കേസുചി പോത്ഥകേസു പമാണസദ്ദോ ന ദിസ്സതി, ഗളിതോതി ദട്ഠബ്ബോ. രത്തീസൂതി സമ്ബന്ധോ. ഭഗവന്തന്തി ഏത്ഥ സമ്പദാനത്ഥേ ഉപയോഗവചനന്തി ആഹ ‘‘ഭഗവതോ’’തി. സീതാലുകാതി ഏത്ഥ സീതം പകതി ഏതേസന്തി സീതാലുനോ, തേയേവ സീതാലുകാതി വചനത്ഥം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘സീതപകതികാ’’തി. യേ കുലപുത്താ പകതിയാവ സീതേന കിലമന്തി, തേ സീതാലുകാ നാമാതി യോജനാ. ഏകച്ചിയന്തി ഏത്ഥ ഏകച്ചസദ്ദോ ഏകപരിയായോതി ആഹ ‘‘ഏകം പട്ട’’ന്തി. ഇമിനാ ഏകോയേവ ഏകച്ചോതി കത്വാ സകത്ഥേ അച്ചപച്ചയോതി ദസ്സേതി. ‘‘പട്ട’’ന്തി ഇമിനാ ഏകച്ചേന നിയുത്തം ഏകച്ചിയന്തി വചനത്ഥം കത്വാ നിയുത്തത്ഥേ പവത്തസ്സ ഇയപച്ചയസ്സ സരൂപം ദസ്സേതി. ഇതീതി ഏവം. ഭഗവാ അനുജാനാതീതി സമ്ബന്ധോ. ഇതരേതി സങ്ഘാടിതോ ഇതരേ ഉത്തരാസങ്ഗഅന്തരവാസകേ.