൨൦൯. സമത്തിംസവിരേചനകഥാ

൩൩൬. കിംപനാതി ഏത്ഥ കിംസദ്ദോ അനിയമത്ഥോ. ലൂഖോ കിം, ന ലൂഖോ കിന്തി ഹി അത്ഥോ. ‘‘സിനേഹപാനം പന തേമേതീ’’തി ച ‘‘കരോതീ’’തി ച സമ്ബന്ധോ. സബ്ബത്ഥാതി സകലകായേ. സിരാതി കണ്ഡരാ. അയന്തി ജീവകോ. ഓളാരികദോസഹരണത്ഥന്തി ഓളാരികസ്സ ദോസസ്സ അപനയനത്ഥം. പകതത്തേതി പകതിസങ്ഖാതേ സഭാവേ സതീതി സമ്ബന്ധോ. ഭഗവാ ഭന്തേതി യോജനാ. കുതോതി കസ്സ സന്തികാ. വട്ടതി നു ഖോതി ചിന്തേസീതി യോജനാ. തതോതി ചിന്തനതോ. സോണോതി കോളിവീസസോണോ, ഭുഞ്ജതീതി സമ്ബന്ധോ. തതോതി സോണസ്സ സന്തികാ. തസ്സാതി സോണസ്സ. സോതി സോണോ. ഥേരസ്സാതി മോഗ്ഗല്ലാനത്ഥേരസ്സ. ഇദം ‘‘പത്ത’’ന്തിപദേ സാമീ, ‘‘അദാസീ’’തി പദേ സമ്പദാനം. അഞ്ഞം പിണ്ഡപാതന്തി സമ്ബന്ധോ.

രാജാപി ഖോ ഭുഞ്ജിതുകാമോ അഹോസീതി സമ്ബന്ധോ. യഞ്ച സുജാതാ അദാസി, യഞ്ച പരിനിബ്ബാനകാലേ ചുന്ദോ കമ്മാരപുത്തോ, ഭാജനഗതേസു ദ്വീസുയേവ തേസു പിണ്ഡപാതേസു ദേവതാ ഓജം പക്ഖിപന്തീതി യോജനാ. അഞ്ഞേസൂതി ദ്വീഹി പിണ്ഡപാതേഹി അഞ്ഞേസു. ഇച്ഛന്തി രുചിം. സോതി ബിമ്ബിസാരോ രാജാ. തവേവാതി തുയ്ഹമേവ. തന്തി ഭഗവതോ വചനം. രാജാ അകാസീതി സമ്ബന്ധോ. തേതി അസീതികുലപുത്തസഹസ്സാ. ഏതദത്ഥമേവാതി സോണസ്സ അരഹത്തേ പതിട്ഠാപനത്ഥമേവ, ന രഞ്ഞോ അനുഗ്ഗഹത്ഥന്തി അധിപ്പായോ.