൨൦൩. സേട്ഠിഭരിയാദിവത്ഥുകഥാ

൩൩൦. യാ നാമാതി യാ നാമ ഘരണീ. കിമ്പി മായന്തി ഏത്ഥ ഏകാരലോപസന്ധീതി ആഹ ‘‘കിമ്പി മേ അയ’’ന്തി. ഇമിനാ യകാരാദേസസന്ധിം നിവത്തേതി, ‘‘മ്യായ’’ന്തിപി പാഠോ, ഏവം സതി ആദേസസന്ധിയേവ, ന ലോപസന്ധി. അയം ഘരണീ മേ കിഞ്ചി ദേയ്യധമ്മം കിമ്പി ദസ്സതീതി യോജനാ. തസ്സ ചാതി സബ്ബിസ്സ ച, കതസ്സാതിപി പാഠോ. രോഗൂപസമസ്സ ചാതി മമ രോഗസ്സ ഉപസമസ്സ ച, ഇമേഹി പദേഹി സംയമസ്സാതി പദസ്സ അത്ഥം ദസ്സേതി. ‘‘ഉപകാര’’ന്തി ഇമിനാ ഉപജാനാമീതി ഏത്ഥ ഉപസദ്ദസ്സ അത്ഥം ദസ്സേതി. അധിപ്പായോതി ഘരണിയാ ആസയോ.

൩൩൧. ‘‘സബ്ബാലങ്കാരം തുയ്ഹം ഹോതൂ’’തി ഇദം വചനം രാജാ സഭാവതോ ആഹ, ഉദാഹു കിഞ്ചി ചിന്തേത്വാതി ആഹ ‘‘രാജാ’’തിആദി. തത്ഥ ഇമന്തി അലങ്കാരം. പമാണയുത്തേതി കാരണാനുരൂപേ. നന്തി ജീവകം. നാടകാനമ്പീതി പഞ്ചസതികാനം നാടകാനമ്പി. സോപീതി ജീവകോപി. തേസന്തി അഭയകുമാരനാടകാനം. മേതി മയ്ഹം, ന പതിരൂപന്തി സമ്ബന്ധോ. അയ്യികാനന്തി മാതാമഹീനം. കതസ്സ മേ ഉപകാരന്തി യോജനാ. ഇമിനാ അധികാരോ ച ഉപകാരോ ച അത്ഥതോ സദിസന്തി ദസ്സേതി. രാജാ പസന്നോ ദത്വാ ആഹാതി സമ്ബന്ധോ.