൧൬൯. ഹത്ഥിമംസാദിപടിക്ഖേപകഥാ

൨൮൧. അരഞ്ഞകോകാ നാമാതി സസബിളാലാദയോ സത്തേ ഖാദനത്ഥായ കുകതി ആദദാതീതി കോകോ അരഞ്ഞേ ജാതോ കോകോ അരഞ്ഞകോകോ, സുനഖസദിസാതി ഗാമസുനഖേന സദിസാ. തേസന്തി അരഞ്ഞകോകാനം. യോ പനാതി സുനഖോ പന, ഉപ്പന്നോതി സമ്ബന്ധോ. ഗാമസുനഖിയാതി സാമ്യത്ഥേ സാമിവചനം. കോകേനാതി സഹാദിയോഗേ കരണവചനം. താനി പദാനി ‘‘സംയോഗേനാ’’തി പദേന യോജേതബ്ബാനി. തസ്സാതി സുനഖസ്സ.

ഏത്ഥാതി മനുസ്സമംസാദീസു. സജാതികതായാതി സമാനജാതികഭാവതോ. അനുപദ്ദവത്ഥായാതി അനുപദ്ദവത്ഥം, പടിക്ഖിത്താനീതി സമ്ബന്ധോ. ആപത്തീതി മനുസ്സമംസേ ഥുല്ലച്ചയേന, സേസേ ദുക്കടേന ആപത്തി. ഉദ്ദിസ്സ കതം പനാതി ഭിക്ഖും ഉദ്ദിസ്സ കതമംസം പന.