൧൧൫. വജാദീസു വസ്സൂപഗമനകഥാ

൨൦൩. ‘‘ഗോപാലകാനം നിവാസട്ഠാന’’ന്തി ഇമിനാ ഗോപാലകാ ഗാവോ വിയ വജേ നിവസന്തീതി ദസ്സേതി.

ഉപകട്ഠസദ്ദോ ആസന്നപരിയായോതി ആഹ ‘‘ആസന്നായാ’’തി. തത്ഥാതി കുടികായം. ഇധാതി ഇമിസ്സം കുടികായം. അവിഹാരത്താ ‘‘ഇധാതി’’സാമഞ്ഞവസേന വുത്തം. തിക്ഖത്തുന്തി ഇദം ഉക്കട്ഠവസേന വുത്തം. ഹേട്ഠാ ഹി ‘‘സകിം വാ ദ്വിക്ഖത്തും വാ തിക്ഖത്തും വാ’’തി (മഹാവ. അട്ഠ. ൧൮൪) വുത്തത്താ സകിമ്പി വട്ടതീതി ദട്ഠബ്ബം. തമ്പീതി സാലാസങ്ഖേപേന ഠിതസകടമ്പി. ‘‘ആലയോ’’തി ഇമിനാ ‘‘ഇധ വസ്സം ഉപേമീ’’തി വചീഭേദോ ന കാതബ്ബോതി ദസ്സേതി. ആലയോതി ച സത്ഥേ ‘‘ഇധ വസ്സം വസിസ്സാമീ’’തി ചിത്തസ്സ അല്ലീയനം. മഗ്ഗപടിപന്നേയേവ സത്ഥേതി അനാദരേ ഭുമ്മവചനം. തത്ഥേവാതി സത്ഥേയേവ. സത്ഥോ അതിക്കമതീതി സമ്ബന്ധോ. തത്ഥാതി പത്ഥിതട്ഠാനേ. വിപ്പകിരതീതി വിസും വിസും ഗച്ഛതി. സചേ അഗാമകേ ഠാനേ വിപ്പകിരതി, പുരിമം ഗാമം സന്നിവത്തിതബ്ബം. ന അഞ്ഞഗാമം ഗന്തബ്ബം. തതോതി ഗാമതോ.

ഉപഗന്തബ്ബന്തി ‘‘ഇധ വസ്സം ഉപേമീ’’തി തിക്ഖത്തും വത്വാ ഉപഗന്തബ്ബം. തത്ഥേവാതി സമുദ്ദേയേവ. കൂലന്തി തീരം. തഞ്ഹി കുലതി ഉദകം ആവരതീതി കൂലന്തി വുച്ചതി. അയഞ്ചാതി നാവായം വസ്സൂപഗമനഭിക്ഖു. അനുതീരമേവാതി അനുക്കമേന, അനുസാരേന വാ തീരമേവ. അഞ്ഞത്ഥാതി പഠമലദ്ധഗാമതോ അഞ്ഞസ്മിം ഠാനേ. തത്ഥേവാതി പഠമലദ്ധഗാമേയേവ.

ഇതീതിആദി നിഗമനം. പവാരേതുഞ്ച ലഭതീതി ഏത്ഥ ചസദ്ദോ വാക്യസമ്പിണ്ഡനത്ഥോ. പുരിമേസു ച പനാതി ഏത്ഥ ചസദ്ദോ ബ്യതിരേകത്ഥോ, പനസദ്ദോ വിസേസത്ഥജോതകോ. അനാപത്തി ഹോതീതി അനാപത്തിമത്തമേവ ഹോതി.