൧൧൩. അന്തരായേ അനാപത്തിവസ്സച്ഛേദകഥാ

൨൦൧. അവിദൂരേതി ആസന്നേ. തത്ഥാതി ഗാമേ. സത്താഹവാരേനാതി സത്താഹേ ഏകവാരേന. അരുണോ ഉട്ഠാപേതബ്ബോതി വിഹാരേ അരുണോ ഉട്ഠാപേതബ്ബോ. തത്രേവാതി ഗാമേയേവ. മയന്തി ഭിക്ഖൂ സന്ധായ വുത്തം. പുന മയന്തി മനുസ്സേ സന്ധായ വുത്തം. തേസംയേവാതി വസ്സച്ഛേദഭിക്ഖൂനം ഏവ. തന്തി സലാകഭത്താദിം. വസ്സഗ്ഗേനാതി വസ്സഗണനായ.

വസ്സാവാസികന്തി വസ്സാവാസാനം ദാതബ്ബം ചീവരം. തത്ഥാതി തസ്മിം വിഹാരേ. യേസം പാപിതന്തി സമ്ബന്ധോ. വിഹാരേതി വുട്ഠിതഗാമവിഹാരേ. ഉപനിക്ഖിത്തകം ഭണ്ഡന്തി സമ്ബന്ധോ. ഇധാതി ഭിക്ഖുനോ നിവാസട്ഠാനേ. യം ചീവരാദിവേഭങ്ഗിയഭണ്ഡം അത്ഥി, തന്തി യോജനാ. തത്ഥേവാതി വുട്ഠിതഗാമവിഹാരേ ഏവ. ഇതോതി ഖേത്തവത്ഥുആദിതോ. കപ്പിയകാരകാനം ഹത്ഥേതി സമ്ബന്ധോ. തത്രുപ്പാദേപീതി തസ്സ വിഹാരസ്സ ദിന്നഖേത്തവത്ഥുആദിതോ ഉപ്പാദേ പച്ചയേപി. ‘‘തത്ഥേവ ഗന്ത്വാ അപലോകേത്വാ ഭാജേതബ്ബ’’ന്തി വചനസ്സ യുത്തിം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘സങ്ഘികഞ്ഹീ’’തിആദി. അന്തോവിഹാരേ വാതി അന്തോസീമായ വാ. ഉഭയത്ഥാതി അന്തോസീമബഹിസീമ സങ്ഖാതേസു ദ്വീസു ഠാനേസു ഠിതം വേഭങ്ഗിയഭണ്ഡന്തി സമ്ബന്ധോ.