൩൩. ഇണായികവത്ഥുകഥാ

൯൬. ഇണായികോ നാമാതി ഏത്ഥ ഇണന്തി ഉദ്ധാരോ. സോ ഹി യസ്മാ ഏതി വുദ്ധിം ഗച്ഛതി, തസ്മാ ഇണന്തി വുച്ചതി. തം ഗണ്ഹാതി, ധാരേതീതി വാ ഇണായികോ. യം വാതി ജനം വാ ആഠപേത്വാതി സമ്ബന്ധോ. ആഠപേത്വാതി ച പേസനത്ഥായ ധനസാമികസ്സ സന്തികേ ഠപേത്വാതി അത്ഥോ. ആകാരോ ഹി പേസനത്ഥവാചകോ. സോപീതി പിസദ്ദോ പുരിമജനേ അപേക്ഖതി. ‘‘ധാരേതീ’’തി ഇമിനാ ആയികപച്ചയോ ധാരണത്ഥേ ഹോതീതി ദസ്സേതി. അഞ്ഞേതി മാതാപിതൂഹി അഞ്ഞേ. ഹീതി സച്ചം, യസ്മാ വാ. തേതി അഞ്ഞേ ഞാതകാ, തം ആഠപേതും യസ്മാ ന ഇസ്സരാ, തസ്മാ ന ഇണായികോതി യോജനാ. ഇതരന്തി നഇണായികതോ അഞ്ഞം. അസ്സാതി ജനസ്സ. നന്തി തം ജനം. തേസൂതി ഞാതിസാലോഹിതാദീസു. തഥാരൂപസ്സാതി അത്തനോ ഞാതിസാലോഹിതസ്സാതി അത്ഥോ. ആരോചേതബ്ബാകാരം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘സഹേതുകോ’’തിആദി. തത്ഥ സഹേതുകോതി ഭബ്ബോ. സോതി ഉപട്ഠാകോ. പടിപജ്ജതീതി പടിദദാതി. ഏതന്തി കപ്പിയഭണ്ഡം. അജാനിത്വാതി ഇണായികഭാവമജാനിത്വാ. പസ്സന്തേനാതി ഇണായികം പസ്സന്തേന. ‘‘അപസ്സന്തസ്സ ഗീവാ ന ഹോതീ’’തി ഇമിനാ പസ്സിത്വാ അദസ്സേന്തസ്സ ഗീവാ ഹോതീതി ദസ്സേതി.

പുച്ഛിയമാനോപീതി ‘‘കിം ത്വം ഇണായികോസീ’’തി പുച്ഛിയമാനോപി. തന്തി ഇണായികം. തത്ഥാതി അഞ്ഞസ്മിം ദേസേ. തന്തി ഇണസാമികം. സോതി ഇണസാമികോ. അയന്തി ഇണായികോ. അയന്തി വചനാ. തത്ഥാതി ഇണായികസ്സ പബ്ബാജനേ. സാമീചീതി അനുധമ്മതാ.

നന്തി ഇണായികം. സോതി ഇണസാമികോ. അസ്സാതി ഥേരസ്സ. ഗീവാ ന ഹോതീതി സമ്ബന്ധോ. അച്ഛതൂതി ആസതു ഉപവേസതൂതി അത്ഥോ. സോതി ഇണായികോ. ഈദിസോതി സഹേതുകോ വത്തസമ്പന്നോതി അത്ഥോ. അതിആരാധകോതി വത്താചാരേന ഥേരസ്സ അതിതോസകോ.