൨. അന്ധകാരവഗ്ഗോ

൧. പഠമസിക്ഖാപദ-അത്ഥയോജനാ

൮൩൯. അന്ധകാരവഗ്ഗസ്സ പഠമേ അപ്പദീപേതി ഉപലക്ഖണവസേന വുത്തത്താ അഞ്ഞേപി ആലോകാ ഗഹേതബ്ബാതി ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘പദീപചന്ദസൂരിയഅഗ്ഗീസൂ’’തിആദി. അസ്സാതി ‘‘അപ്പദീപേ’’തിപദസ്സ.

൮൪൧. നരഹോഅസ്സാദാപേക്ഖാ ഹുത്വാ ച രസ്സാദതോ അഞ്ഞവിഹിതാവ ഹുത്വാ ചാതി യോജനാ. ഇമിനാ ‘‘സന്തിട്ഠതി വാ സല്ലപതി വാ’’തി പദേ കിരിയാവിസേസനഭാവം ദസ്സേതി. ദാനേന വാ നിമിത്തഭൂതേന, പൂജായ വാ നിമിത്തഭൂതായ മന്തേതീതി യോജനാതി. പഠമം.

൨. ദുതിയസിക്ഖാപദം

൮൪൨. ദുതിയേ ഇദമേവ പദം നാനന്തി സമ്ബന്ധോതി. ദുതിയം.

൩. തതിയസിക്ഖാപദം

൮൪൬. തതിയേ ‘‘ഇദമേവാ’’തി പദം അനുവത്തേതബ്ബം. താദിസമേവാതി പഠമസദിസമേവാതി അത്ഥോതി. തതിയം.

൪. ചതുത്ഥസിക്ഖാപദം

൮൫൦. ചതുത്ഥേ കണ്ണസ്സ സമീപം നികണ്ണം, തമേവ നികണ്ണികന്തി വുത്തേ കണ്ണമൂലന്തി ആഹ ‘‘കണ്ണമൂലം വുച്ചതീ’’തി. ‘‘കണ്ണമൂലേ’’തി ഇമിനാ ‘‘നികണ്ണിക’’ന്തി ഏത്ഥ ഭുമ്മത്ഥേ ഉപയോഗവചനന്തി ദസ്സേതി. ആഹരണത്ഥായാതി ആഹരാപനത്ഥായാതി. ചതുത്ഥം.

൫. പഞ്ചമസിക്ഖാപദം

൮൫൪. പഞ്ചമേ തേസന്തി ഘരസാമികാനം. ഘരമ്പീതി ന കേവലം ആസനമേവ, ഘരമ്പി സോധേമാതി അത്ഥോ. തതോതി പരിവിതക്കനതോ, പരന്തി സമ്ബന്ധോ.

൮൫൮. ചോരാ വാ ഉട്ഠിതാ ഹോന്തീതി യോജനാതി. പഞ്ചമം.

൬. ഛട്ഠസിക്ഖാപദം

൮൬൦. ഛട്ഠേ അഭിനിസീദേയ്യാതി ഏത്ഥ അഭിസദ്ദോ ഉപസഗ്ഗമത്തോവാതി ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘നിസീദേയ്യാ’’തി. ഏസേവ നയോ അഭിനിപജ്ജേയ്യാതി ഏത്ഥാപി. ദ്വേ ആപത്തിയോതി സമ്ബന്ധോതി. ഛട്ഠം.

൭. സത്തമസിക്ഖാപദം

൮൬൪. സത്തമേ സബ്ബന്തി സകലം വത്തബ്ബവചനന്തി. സത്തമം.

൮. അട്ഠമസിക്ഖാപദം

൮൬൯. അട്ഠമേ അനുത്താനവചനം നത്ഥീതി. അട്ഠമം.

൯. നവമസിക്ഖാപദം

൮൭൫. നവമേ അഭിസപേയ്യാതി ഏത്ഥ സപധാതുസ്സ അക്കോസനത്ഥം അന്തോകത്വാ കരധാതുയാ അത്ഥം ദസ്സേന്തോ ആഹ ‘‘സപഥം കരേയ്യാ’’തി. നിരയേ നിബ്ബത്താമ്ഹീതി അഹം നിരയേ നിബ്ബത്താ അമ്ഹീതി യോജനാ. നിരയേ നിബ്ബത്തതൂതി ഏസാ ഭിക്ഖുനീ നിരയേ നിബ്ബത്തതൂതി യോജനാ. ഈദിസാ ഹോതൂതി മമ സദിസാ ഹോതൂതി അത്ഥോ. കാണാതി ഏകക്ഖികാണാ, ദ്വക്ഖികാണാ വാ. കുണീതി ഹത്ഥപാദാദിവങ്കാ.

൮൭൮. ഏദിസാതി വിരൂപാദിജാതികാ. വിരമസ്സൂതി വിരമാഹി. അദ്ധാതി ധുവന്തി. നവമം.

൧൦. ദസമസിക്ഖാപദം

൮൭൯. ദസമേ അനുത്താനട്ഠാനം നത്ഥീതി. ദസമം.

അന്ധകാരവഗ്ഗോ ദുതിയോ.