൧൧. ഏകാദസമസിക്ഖാപദം

൧൧൬൭. ഏകാദസമേ തത്ഥാതി ‘‘പാരിവാസിയഛന്ദദാനേനാ’’തി വചനേ. അഞ്ഞത്രാതി അഞ്ഞം ഠാനം.

ഏകം അജ്ഝേസന്തീതി ഏകം ഭിക്ഖും ധമ്മകഥനത്ഥായ നിയ്യോജേന്തി. അഞ്ഞം പനാതി ഉപോസഥികതോ അഞ്ഞം പന.

തത്രാതി തേസു ഭിക്ഖൂസു. സുഭാസുഭം നക്ഖത്തം പഠതീതി നക്ഖത്തപാഠകോ. ദാരുണന്തി കക്ഖളം. തേതി ഭിക്ഖൂ. തസ്സാതി നക്ഖത്തപാഠകസ്സ ഭിക്ഖുസ്സ. ‘‘നക്ഖത്തം പടിമാനേന്തം, അത്ഥോ ബാലം ഉപച്ചഗാ’’തിജാതകപാളി (ജാ. ൧.൧.൪൯). അയം പനേത്ഥ യോജനാ – നക്ഖത്തം പടിമാനേന്തം ബാലം അത്ഥോ ഹിതം ഉപച്ചഗാ ഉപസമീപേ അതിക്കമിത്വാ അഗാതി. ഏകാദസമം.