൩. മോഹനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

തസ്മിം അനാചാരേതി തസ്മിം അനാചാരേ ആചിണ്ണേ. മോക്ഖോ നത്ഥീതി തസ്സാ ആപത്തിയാ മോക്ഖോ നത്ഥി. തസ്സ തേതി തസ്സ തവ. അലാഭാതി യേ അഞ്ഞേസം പാതിമോക്ഖേ ഉദ്ദിസ്സമാനേ സാധുകം അട്ഠിം കത്വാ മനസികരണസ്സ ആനിസംസസഞ്ഞിതാ ദിട്ഠധമ്മികസമ്പരായികാ ച ലാഭാ ഇച്ഛിതബ്ബാ, തേ സബ്ബേ തുയ്ഹം അലാഭാ ഏവ ഹോന്തി. ദുല്ലദ്ധന്തി പുഞ്ഞവിസേസേന ലദ്ധമ്പി മനുസ്സത്തം ദുല്ലദ്ധം. സാധുകന്തി സുട്ഠു. അട്ഠിം കത്വാതി അത്ഥികഭാവം കത്വാ, അത്ഥികോ ഹുത്വാതി വുത്തം ഹോതി. ഞത്തിദുതിയേന കമ്മേനാതി ‘‘സുണാതു മേ, ഭന്തേ, സങ്ഘോ’’തിആദിനാ (പാചി. ൪൪൬) പദഭാജനിയം വുത്തേന മോഹാരോപനകേന ഞത്തിദുതിയേന കമ്മേന.

അധമ്മകമ്മേതി ഏത്ഥ മോഹാരോപനകമ്മം അധിപ്പേതം.

മോഹനസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.