൬. അനുപഖജ്ജസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

‘‘ജാന’’ന്തി വുത്തേ ‘‘അനുട്ഠാപനീയോ ‘അയ’ന്തി ജാനന്തോ’’തി അയം വിസേസോ കുതോ ലബ്ഭതീതി ആഹ ‘‘തേനേവസ്സാ’’തിആദി. നനു പദഭാജനേപി വുഡ്ഢഭാവാദിജാനനമേവ വുത്തം, ന തു അനുട്ഠാപനീയഭാവന്തി അനുയോഗം സന്ധായാഹ ‘‘വുഡ്ഢോ ഹീ’’തിആദി. ബഹൂപകാരതന്തി ‘‘ഭണ്ഡാഗാരികത്താദിബഹുഉപകാരഭാവം’’. ന കേവലം ഇദമേവാതി ആഹ ‘‘ഗുണവിസിട്ഠതഞ്ചാ’’തിആദി, തേന ബഹൂപകാരത്തേപി ഗുണവിസിട്ഠത്താഭാവേ, ഗുണവിസിട്ഠത്തേപി ബഹൂപകാരത്താഭാവേ ദാതും ന വട്ടതീതി ദസ്സേതി. ‘‘ഭണ്ഡാഗാരികസ്സ ബഹൂപകാരതം, ധമ്മകഥികാദീനം ഗുണവിസിട്ഠതഞ്ച സല്ലക്ഖേത്വാ’’തി (സാരത്ഥ. ടീ. പാചിത്തിയ ൩.൧൧൯-൧൨൧) കേചി. ധുവവാസത്ഥായാതി നിച്ചവാസത്ഥായ. സമ്മന്നിത്വാതി അപലോകനേന കമ്മേന സമ്മന്നിത്വാ. കാമഞ്ചേത്ഥ ഗിലാനസ്സാപി സങ്ഘോയേവ അനുച്ഛവികം സേനാസനം ദേതി, ഗിലാനോ പന അപലോകേത്വാ സങ്ഘേന അദിന്നസേനാസനോപി ന പീളേതബ്ബോ അനുകമ്പിതബ്ബോതി ദസ്സേതും വിസും വുത്തോ.

സമന്താ ദിയഡ്ഢോ ഹത്ഥോതി മജ്ഝേ പഞ്ഞത്തം മഞ്ചപീഠം സന്ധായ വുത്തം. ഏകപസ്സേന ചേ പഹോനകദിസാ ദിസ്സതി, തതോ ഗഹേതബ്ബം. പാദധോവനപാസാണതോതി ദ്വാരേ നിക്ഖിത്തപാദധോവനപാസാണതോ. നിസീദന്തസ്സ വാ നിപജ്ജന്തസ്സ വാ പാചിത്തിയന്തി ഏത്ഥ നിസീദനമത്തേന, നിപജ്ജനമത്തേനേവ വാ പാചിത്തിയം. പുനപ്പുനം കരോന്തസ്സാതി ഉട്ഠായുട്ഠായ നിസീദതോ വാ നിപജ്ജതോ വാ.

സങ്ഘികേ സങ്ഘികസഞ്ഞിവേമതികപുഗ്ഗലികസഞ്ഞീനം വസേന തികപാചിത്തിയം വേദിതബ്ബം. തികദുക്കടം പന പുഗ്ഗലികേ സങ്ഘികസഞ്ഞിവേമതികഅഞ്ഞപുഗ്ഗലികസഞ്ഞീനം വസേന. വിഹാരസ്സ ഉപചാരേതി തസ്സ ബഹി ആസന്നപ്പദേസേ.

അനുപഖജ്ജസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.