൪. ഛബ്ബസ്സസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

യം സന്ഥതസമ്മുതിം ദേതീതി സമ്ബന്ധോ. ഗിലാനസ്സ ഭിക്ഖുനോതി യസ്സ വിനാ സന്ഥതാ ന ഫാസു ഹോതി, ന സക്കോതി ച സന്ഥതം ആദായ പക്കമിതും, ഏവംഭൂതസ്സ ഗിലാനസ്സ ഭിക്ഖുനോ. സന്ഥതസമ്മുതിം ദേതീതി ‘‘സുണാതു മേ, ഭന്തേ, സങ്ഘോ, അയം ഇത്ഥന്നാമോ ഭിക്ഖു ഗിലാനോ ന സക്കോതി സന്ഥതം ആദായ പക്കമിതു’’ന്തിആദിനാ (പാരാ. ൫൬൦) പദഭാജനേ വുത്തായ ഞത്തിദുതിയകമ്മവാചായ സന്ഥതസമ്മുതിം ദേതി.

സാതി സന്ഥതസമ്മുതി. വൂപസന്തോ വാ പുന കുപ്പതീതി വൂപസന്തോ വാ സോ ആബാധോ പുന കുപ്പതി, അനുവസ്സമ്പി കാതും വട്ടതി, പുന സമ്മുതിദാനകിച്ചം നത്ഥീതി അധിപ്പായോ. ന കേവലം തസ്മിംയേവ രോഗേ കുപ്പിതേ, അഥ ഖോ അഞ്ഞസ്മിം രോഗേ കുപ്പിതേപി ഗതഗതട്ഠാനേ അനുവസ്സം കാതും ലഭതി. തേനേവ ഹി സമന്തപാസാദികായം ‘‘സചേ അരോഗോ ഹുത്വാ പുന മൂലബ്യാധിനാവ ഗിലാനോ ഹോതി, സോയേവ പരിഹാരോ, നത്ഥഞ്ഞം ‘സമ്മുതികിച്ച’ന്തി ഫുസ്സദേവത്ഥേരോ ആഹ. ഉപതിസ്സത്ഥേരോ പന സോ വാ ബ്യാധി പടികുപ്പതു, അഞ്ഞോ വാ, സകിം ‘ഗിലാനോ’തി നാമം ലദ്ധം ലദ്ധമേവ, പുന ‘സമ്മുതികിച്ചം നത്ഥീ’തി ആഹാ’’തി (പാരാ. അട്ഠ. ൨.൫൫൭) ഉപതിസ്സത്ഥേരവാദോ പച്ഛാ വുത്തോ.

ഏത്ഥ ച ‘‘ഇദം മേ, ഭന്തേ, സന്ഥതം ഊനകഛബ്ബസ്സാനി കാരാപിതം അഞ്ഞത്ര ഭിക്ഖുസമ്മുതിയാ നിസ്സഗ്ഗിയ’’ന്തി (പാരാ. ൫൬൨) ഇമിനാ നയേന നിസ്സജ്ജനവിധാനം വേദിതബ്ബം. ‘‘സേസം പഠമസദിസമേവാ’’തി ഇമിനാ ‘‘അത്തനാ കതം പരേഹി പരിയോസാപേതീ’’തിആദികം അതിദിട്ഠം. അയം പന വിസേസോ – പരിപുണ്ണേ ഛബ്ബസ്സേ വാ അതിരേകഛബ്ബസ്സേ വാ അനാപത്തി. അങ്ഗേസു ച ഛബ്ബസ്സാനം അന്തോഭാവോ നാനാത്തം.

ഛബ്ബസ്സസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.