൮. ഉയ്യുത്തസേനാസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

അട്ഠമേ ഉയ്യുത്തന്തി കതഉയ്യോഗം, ഗാമതോ നിക്ഖന്തന്തി അത്ഥോ. സേനന്തി ചതുരങ്ഗിനിം. അഞ്ഞത്ര തഥാരൂപപ്പച്ചയാതി തഥാരൂപേ കാരണേ അസതി കേവലം സേനം ദസ്സനത്ഥായ ഗച്ഛതോ പദേ പദേ ദുക്കടം, ദസ്സനൂപചാരേ ഠത്വാ പസ്സതോ പാചിത്തിയം. ദസ്സനൂപചാരോ നാമ യത്ഥ ഠിതോ പസ്സതി, തം പന വിജഹിത്വാ പുനപ്പുനം പസ്സതോ പയോഗേ പയോഗേ പാചിത്തിയം.

സാവത്ഥിയം ഛബ്ബഗ്ഗിയേ ആരബ്ഭ സേനാദസ്സനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, ‘‘അഞ്ഞത്ര തഥാരൂപപ്പച്ചയാ’’തി അയമേത്ഥ അനുപഞ്ഞത്തി, സാധാരണപഞ്ഞത്തി, അനാണത്തികം, തികപാചിത്തിയം, ഹത്ഥിആദീസു ഏകമേകം ദസ്സനായ ഗമനേ വുത്തനയേനേവ ദുക്കടം, തഥാ അനുയ്യുത്തേ ഉയ്യുത്തസഞ്ഞിനോ, വേമതികസ്സ ച ദുക്കടം. അനുയ്യുത്തസഞ്ഞിനോ പന, ആരാമേ ഠത്വാ അത്തനോ ഠിതോകാസം ആഗതം, പടിപഥം ആഗച്ഛന്തഞ്ച പസ്സതോ, തഥാരൂപപ്പച്ചയേ, ആപദാസു, ഉമ്മത്തകാദീനഞ്ച അനാപത്തി. ഉയ്യുത്തസേനം ദസ്സനത്ഥായ ഗമനം, അനുഞ്ഞാതോകാസതോ അഞ്ഞത്ര ദസ്സനം, തഥാരൂപപ്പച്ചയസ്സ ആപദായ വാ അഭാവോതി ഇമാനേത്ഥ ചത്താരി അങ്ഗാനി. സമുട്ഠാനാദീനി ഏളകലോമസദിസാനി, ഇദം പന ലോകവജ്ജം, അകുസലചിത്തം, തിവേദനന്തി.

ഉയ്യുത്തസേനാസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.