൮. വേഹാസകുടിസിക്ഖാപദവണ്ണനാ

അട്ഠമേ ഉപരിവേഹാസകുടിയാതി ഉപരി അച്ഛന്നതലായ ദ്വിഭൂമികകുടിയാ വാ തിഭൂമികകുടിയാ വാ, പദഭാജനേ പന ഇധ അധിപ്പേതം കുടിം ദസ്സേതും ‘‘മജ്ഝിമസ്സ പുരിസസ്സ അസീസഘട്ടാ’’തി (പാചി. ൧൩൧) വുത്തം. ആഹച്ചപാദകന്തി അങ്ഗേ വിജ്ഝിത്വാ പവേസിതപാദകം. അഭിനിസീദേയ്യാതി അഭിഭവിത്വാ അജ്ഝോത്ഥരിത്വാ നിസീദേയ്യ, ഭുമ്മത്ഥേ വാ ഏതം ഉപയോഗവചനം, മഞ്ചേ വാ പീഠേ വാ നിസീദേയ്യ വാ നിപജ്ജേയ്യ വാതി അത്ഥോ. അഭീതി ഇദം പന പദസോഭണത്ഥേ ഉപസഗ്ഗമത്തമേവ, തസ്മാ യോ ഭിക്ഖു വുത്തലക്ഖണായ വേഹാസകുടിയാ സബ്ബന്തിമേന പരിച്ഛേദേന യാവ പമാണമജ്ഝിമസ്സ പുരിസസ്സ സബ്ബസോ ഹേട്ഠിമാഹി തുലാഹി സീസം ന ഘട്ടേതി, ഏത്തകം ഉച്ചായ തുലാനം ഉപരി ഠപിതേ ആഹച്ചപാദകേ മഞ്ചേ വാ പീഠേ വാ നിസീദതി വാ നിപജ്ജതി വാ, തസ്സ അനുപഖജ്ജസിക്ഖാപദേ വുത്തനയേന പയോഗഗണനായ പാചിത്തിയം.

സാവത്ഥിയം അഞ്ഞതരം ഭിക്ഖും ആരബ്ഭ ഉപരിവേഹാസകുടിയാ ആഹച്ചപാദകം മഞ്ചം പീഠം സഹസാ അഭിനിസീദനഅഭിനിപജ്ജനവത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തം, സാധാരണപഞ്ഞത്തി, അനാണത്തികം, തികപാചിത്തിയം, പുഗ്ഗലികേ തികദുക്കടം, അത്തനോ വാ, വിസ്സാസികസ്സ വാ സന്തകേ വിഹാരേ, അവേഹാസകുടിയാ, സീസഘട്ടായ, യസ്സ വാ ഹേട്ഠാ ദബ്ബസമ്ഭാരാദീനം നിക്ഖിത്തത്താ അപരിഭോഗം ഹോതി, ഉപരിതലം വാ പദരസഞ്ചിതം സുധാദിപരികമ്മകതം വാ, തത്ഥ ആഹച്ചപാദകേ നിസീദന്തസ്സ, യോ ചേ തസ്മിം വേഹാസട്ഠേപി ആഹച്ചപാദകേ ഠിതോ കിഞ്ചി ഗണ്ഹാതി വാ ലഗ്ഗതി വാ, യസ്സ ച പടാണീ ദിന്നാ ഹോതി, പാദസീസാനം ഉപരി ആണീ പവേസിതാ, തത്ഥ നിസീദന്തസ്സ, ഉമ്മത്തകാദീനഞ്ച അനാപത്തി. സങ്ഘികോ വിഹാരോ, അസീസഘട്ടാ വേഹാസകുടി, ഹേട്ഠാ സപരിഭോഗം, അപടാണിദിന്നേ ആഹച്ചപാദകേ നിസീദനം വാ നിപജ്ജനം വാതി ഇമാനേത്ഥ ചത്താരി അങ്ഗാനി. സമുട്ഠാനാദീനി ഏളകലോമസദിസാനീതി.

വേഹാസകുടിസിക്ഖാപദവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.