൧൦. ദസകനിദ്ദേസവണ്ണനാ

൯൭൦. സങ്കപ്പനന്തി ‘‘കുസലതാ’’തി വുത്തപദസ്സ അത്ഥവചനം. തസ്സാ ഉപായചിന്തായ. മിച്ഛാഭാവോ സാവജ്ജഭാവോ. തദാകാരോ മോഹോതി യഥാവുത്താകാരേന പവത്തേ ചിത്തുപ്പാദേ മോഹോ. തസ്സാപി യഥാവുത്തപച്ചവേക്ഖണായപി യഥാകതപാപേപി. അധിമാനസമ്പയുത്തം സഞ്ജാനനം പകതിപുരിസന്തരദസ്സനാദിവസേന പവത്തം ദിട്ഠിസമ്പയുത്തചിത്തം ഫലം വിയ വിമുത്തന്തി ഗഹിതം ദട്ഠബ്ബം.

ദസകനിദ്ദേസവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

തണ്ഹാവിചരിതനിദ്ദേസവണ്ണനാ

൯൭൩. വിസേസം അകത്വാതി അനുപനിധാനം, സമതോ ച അസമതോ ച ഉപനിധാനന്തി ഇമം വിഭാഗം അകത്വാ, യോ ‘‘ഇത്ഥം, ഏവം, അഞ്ഞഥാ’’തി പദേഹി പകാസിതോ.

വിസേസസ്സാതി ‘‘ഇത്ഥം, ഏവം, അഞ്ഞഥാ’’തി യഥാവുത്തസ്സേവ വിസേസസ്സ. ദിട്ഠിയാതി ദിട്ഠിയാ ഗഹിതായ തദവിനാഭാവിനീ തണ്ഹാ ദസ്സിതാ. സീസസീസമൂലകേഹീതി ചതൂഹി സീസേഹി, ദ്വാദസഹി ച സീസമൂലകേഹി. സയമേവ ച തണ്ഹാ ദസ്സിതാതി യോജനാ. യദി ദിട്ഠിമാനഗാഹോപി ഇധാധിപ്പേതോ, യതോ ‘‘തണ്ഹാമാനദിട്ഠിവസേന സമൂഹഗാഹതോ’’തി (വിഭ. അട്ഠ. ൯൭൩) അട്ഠകഥായം വുത്തം, കഥം ‘‘തണ്ഹാവിചരിതാനീ’’തി വചനന്തി ആഹ ‘‘ദിട്ഠിമാനേസൂ’’തിആദി. തംമൂലകത്താതി തണ്ഹാമൂലകത്താ.

൯൭൪. ന അവക്കരീയതീതി അനവകാരീ, തം അനവകാരിം കത്വാ, തം പദന്തരേന വിഭാവേന്തോ ‘‘അനവക്കരി, തം കത്വാ’’തി ആഹ. വിക്ഖേപനം അവയവതോ വിഭാഗോ. അത്തതോ അവിനിബ്ഭുജിത്വാതി യ്വായം ദിട്ഠിഗതികപരികപ്പിതോ അത്താ, തതോ അവിസും കത്വാ.

൯൭൬. ബഹികതാനി രൂപാദീനി ഉപഗന്ത്വാ പവത്താ തണ്ഹാ ഉപാദായാതി വുത്താതി യോജനാ.

ഏകച്ചസ്സ പുഗ്ഗലസ്സ ഏകസ്മിം അത്തഭാവേ കസ്സചി തണ്ഹാവിചരിതസ്സ അസമ്ഭവോ, കസ്സചിദേവ സമ്ഭവോതി ആഹ ‘‘കസ്സചി സമ്ഭവദസ്സനത്ഥം വുത്ത’’ന്തി.

തണ്ഹാവിചരിതനിദ്ദേസവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

ഖുദ്ദകവത്ഥുവിഭങ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.